19. yüzyıl Fransa’sındaki toplumsal ve siyasal yaşam üzerine yorumlar yapan Daumier, 1808’de güney Fransa’daki bir liman kenti olan Marsilya’da doğdu. Glass olarak bilinen babası Jean-Baptiste Louis, şair olarak görünmek istiyordu. . Edebiyat alanında yeteneklerinin tanınması için bolca fırsata sahip olduğunu hissetti. Bu nedenle 1814’te ailesini de yanına alarak Paris’e taşındı.
Daumier’in otobiyografisine göre, babası çok genç yaşlardan itibaren sanatsal yetenekler sergiledi, ancak babası bu tür arayışları aktif olarak teşvik ederek onu daha gerçekçi kariyerlere doğru itti. Ailesinin geçimine katkıda bulunmak için önce bir hukuk bürosuna girerek çalıştı, ardından bir kitapçıda asistanlık yaptı. 14 yaşında babasına sanat okumak istediğini söyledi. Babasının arkadaşı olan ressam ve antikacı Alexandre Lenoir’den sanat dersleri almaya başladı. Heykel galerilerinde resim yapmak için sık sık Louvre’a gitti. 1823’te eski sergiciler Jacques-Louis David ve Charles Suisse tarafından yönetilen ve sanatçılar için düşük maliyetli fırsatlar sunan ünlü Academie Suisse’de eğitim almaya başladı. Edouard Manet, Armand Guillaumin, Camille Pissarro, Claude Monet, Paul Cezanne gibi sanatçıların yanı sıra yayıncı ve litograf Zepherin Belliard ile çalıştı.
Daumier, müzik yayınları için litografi ve reklam illüstrasyonları üretme konusunda giderek daha ustalaştı. Çalışmaları bilinmemesine rağmen, çeşitli yayıncılar için baskı yapmaya da başladı. Bu dönemde kendi üslubunu geliştirirken aynı zamanda siyasi görüşlerini paylaştığı ressam, matbaacı ve tasarımcı Nicolas Toussaint-Charlet’in üslubunu da taklit etti.
Daumier, 21 yaşında litografi kullanarak karikatürler yarattı. Fransa’da 1830 devriminden sonra sansür kaldırıldı. Genellikle üretmesi ve dağıtması daha kolay olan resimli broşürler aracılığıyla siyasi fikirlerini daha net bir şekilde ifade etmeye başlayabilirdi. Yerleşik bir Fransız siyasi söylem geleneğine katkıda bulundu: hicivli görüntüler de dahil olmak üzere popüler basın kurulu düzeni eleştirdi ve yoğun sansür zamanlarında bunu yapmak için genellikle ağır bir bedel ödedi.
Hippolyte Bellange ve JJ Grandville, Paris’in X.
Küçük politikacı büstleri yapmaya başladı. Sık sık figürlerin iki boyutlu litografilerini yarattı. 1834’te yaptığı karikatürler, toplu olarak tartışmalı bir dizi oluşturdu. Ancak hem grafik hem de politik olarak güçlüydü.
1835’te sansür yeniden canlandırıldı ve “karikatürler” susturuldu. Daumier, dikkatini sosyal hicve çevirdi ve Paris toplumu üzerine çalıştı. Avukatlardan burjuvaziye, parlak sanatçılardan vicdansız toprak sahiplerine kadar kimseyi esirgemedi. Birçok kez litografileri “Le Charivari” dergisinde yayınlandı. Sanatsal çağdaşları Eugène Delacroix, Jean-François Millet ve Charles-François Daubigny idi. Daumier, 1840 yılında Marie-Alexandrine Dacy ile yaşamaya başladı. Çiftin 1846’da bir oğlu oldu ve çocuğun doğumundan kısa bir süre sonra evlendi.
1848’de başka bir devrim gerçekleşti. Louis-Philippe monarşisinin devrilmesinden sonra, sanat kurumunun kuralları gevşetildi ve daha önce marjinalleştirilmiş Daumier gibi kendi kendini yetiştirmiş veya tamamen eğitimli sanatçıların, yıllık Salon’da potansiyel seçim için çalışmalarına girmesine izin verildi.
Daumier, Fransız Cumhuriyeti’nin alegorik bir temsilini üretmek için yarışmaya katıldı. Yarışma jürisinden cesaret alan sanatçı, kendini ciddiye alarak yağlıboya çalışmalarına başlamış, ardından edebi ve klasik temalı bir dizi resim yapmıştır. Çizimleri oldukça beceriksizdi, bu yüzden eleştirmenler onu büyük ölçüde görmezden geldi.
2 Aralık 1851’de de bir darbe gerçekleştirildi. Parlamenter anayasa kaldırıldı ve Louis Napolyon önce cumhurbaşkanı ve ardından imparator seçildi.
Fransız Cumhuriyeti’nin çöküşüne giden çalkantılı dönemde, Daumier bir kez daha en çok tanınan görsel anlatıya geri döndü: Bir dizi şiddetli siyasi karikatür çizdi ve aynı zamanda en başarılı heykel illüstrasyonu “Ratabouille”i yarattı. . Bu çalışma, Paris seçmenine eziyet eden türden bir “Bonapartist tiran” örneğiydi.
1870-1871’deki yıkıcı Fransa-Prusya Savaşı’nın bir sonucu olarak III. Napolyon devrildi ve Daumier, Kuşatma sırasında Louvre’daki Sanat Eserlerini Koruma Komitesi’nin bir üyesi olarak seçildi. Fransız tarihinin çalkantılı dönemi boyunca Daumier, savaşın litografileri, iç huzursuzluk ve devam eden kuşatma mahrumiyetleri gibi en güçlü eserlerinden bazılarını son eserleri olarak sundu.
1874’te Valmondois’te bir ev satın aldı. Daumier felç geçirdi ve bitmemiş tablolarının çoğunu geride bıraktı.
1879’da Valmondois’da öldü.
Honore Daumier üretken bir ressam, matbaacı, heykeltıraş ve karikatüristti. Hayatı boyunca 4.000 litografi üretti; Bunlar, siyasi figürler ve burjuva toplumunun davranışları üzerine yergilerdi.
En önemli eserleri arasında:
Gargantua, Pazar, Rue Transnonain, Korkunç Karşılaşma, Juste Milieu ile Ünlü, Ratapoil, Cumhuriyet, Kargo, Üçüncü Sınıf Araba, Çamaşırhane, İçecekler, Eski Fransız Komedisi, Satranç Oyuncuları, Güzel Nergisler, İki Heykeltıraş, Kır Yemeği, Dağlardaki Ayaz Kişot , Genç Sanatçılara Öğütler, Saat Yedi, Tiyatro İzleyicisi, Güçlü Adam, Ne Çirkin Çakıl Taşı, Yeni Külkedisi, Hippolyte’ın Abraham Dubois Olarak Bilinen İbrahim Heykeli…
kaynak:
http://www.theartstory.org
yazar: Börte Büşra Yavuz
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]