Batağan, çoğumuzun adını ilk kez duyduğu, hatta adını okumakta bile zorlandığı bir kuştur. Doğada bulunan kuşlar genellikle güzellikleri, nazik ve cana yakın yapıları ile biz insanların ilgisini çeker. Bazı kuşlar vardır ki, kendilerine has özellikleriyle diğer canlılardan ayrılırlar. Bu özellik bazen avlanma ile bazen de vücut yapılarındaki farklılıklarla dikkat çeker.
Bazı canlıları diğer canlılardan ayıran en önemli özelliği taşırlar; onların sempatisi. Batağanlar (su kuşları), kendilerine bahşedilen anne şefkatiyle tanınırlar. Çoğu insanın çocuklarını sokağa attığı, çocuklarına ilgi göstermediği günümüzde biz insanlara örnek olacak ideal bir kuştur. Bir tür su kuşu olan batağanlar, yavrularını sırtlarında taşırlar. Yavrularını yanında bırakmaz. Anne kuş, yavrularının düşmesin diye kanatlarını hafifçe kaldırır ve başını yana doğru uzatarak gagasında taşıdığı yiyecek parçacıklarıyla yavrusunu besler. Yavrularına çok düşkündürler. Sadece kendilerini mutlu etmek için yaşarlar.
Kulplar önce yavrularını beslemez. Yavrularına verdikleri ilk şey, suyun yüzeyinden ya da göğüslerinden koparabilecekleri tüylerdir. Ne kadar acı verici olursa olsun, yavruları aç kalmasın diye risk aldılar. Batağanların ilk başta yavrularına yiyecek vermemelerinin nedeni, yavrularına verebileceğiniz böcek ve benzeri besinlerin yavrularının midesinden geçerken bağırsaklarına zarar verebileceğine olan inançlarıdır. Kendisi için bile yavrusundan kaçan bir kuş türüdür. Bu tüy ısırıkları, yavru köpeklerin her zaman yaşayabilecekleri çok gerekli bir deneyimdir.
Kulplar daha çok ördek gibidir. Yüzmeyi severler. Besinlerini suda yakaladıkları balık ve böceklerden alırlar. İlk dönemlerde bu besinlerin kendilerine zarar verebileceğini düşünerek çocuklarına yedirmezler, sadece kendileri tüketirler. Farklı renklerde olabilirler. Boyunları ve gagaları uzundur.
Kaynak:
Google kuşları
katip:hamza kutusu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]