Utangaç bir çocuk akranlarıyla ilişki kuramayabilir ve arkadaşlarıyla olmaktansa yalnız kalmayı tercih edebilir. Yaşıtlarıyla olmasa da gençlerle daha kolay iletişim kurar. Başka biri yaklaştığında hemen o ortamdan uzaklaşır. Utangaç çocuklar anneleriyle daha fazla iletişim kurarlar. Babalarıyla bile yalnız kalmaktan kaçınırlar. Her zaman annelerini isterler. Annelerinden ayrıldıklarında ağlarlar.
Kendilerine sorulan sorulara cevap vermek istemiyorlar. Bazen evet ya da hayır anlamında kafalarını sallıyorlar. Genellikle endişelidirler. Güven sorunları var. Arkadaşlarıyla oynamak veya başkalarıyla iletişim kurmak isteseler de cesaret edemiyorlar. Annelerinin yanlarında olmasını isterler. Annelerinin veya tanıdıkları bir başkasının onları oyun ortamına almasını isterler. Oyun ortamına girdiklerinde mutlu oldukları belirtiliyor.
Yeni bir ortama girdiklerinde daha endişeli hale gelirler.
Utangaç çocuklar genellikle kreş veya okul ortamında uzak bir köşe seçerler. Sınıfta olan bitenden uzaklaşmaya çalışırlar. Parmaklarını kaldırmıyorlar. Öğretmen sözü verdiğinde bile sesleri duyulmuyor.
çevresel etkiler
başarısızlık korkusu
Çocukların konuşmasını görmezden gelin
Sürekli eleştiri
Üst düzey sorumluluklar vermek
Başarılarınıza yanıt vermemek
Utangaç bir çocuğun sosyalleşmesi
Annelerinden bağımsız hareket edebilmelerini sağlamak
Arkadaşlarıyla birlikte olmalarına izin ver
Onları mutlu ve başarılı olabilecekleri ortamlara yerleştirmek.
Güven duygusu vermek için.
başarılarını ödüllendirmek için.
Utangaç çocuğun sosyalleşmesinde okulun ve öğretmenin rolü
Utangaç çocuğun sosyalleşmesinde öğretmen ve okul ortamının önemli bir etkisi vardır. Öncelikle çocuk iyi tanınmalı, utangaçlığın etkenleri ve ailesi hakkında bilgi sahibi olunmalıdır. Çocuğu aktivitelere katılmaya zorlamayın, sabırlı olun. Yalnız kalmak istediğinde karşısına çıkmamalı. Çocuğun başarıları desteklenmeli, takdir edilmeli ve hatta ödüllendirilmelidir. Başarısız olduğunda güveni kırılmamalı, yatıştırılmalıdır. Bu çocuklar ilgi duyduklarında açılır ve konuşurlar. Ekip çalışmasına dahil edilmelidir. Bir çocuğa yaklaşmak için güvenini kazanmak gerekir. Ancak güvendikleri insanların yanında rahatlar.
Utangaç bir çocuğa gereğinden fazla ilgi gösterilmesi de çocuğu rahatsız edebilir. Anormal bir çocuk gibi davranılmamalıdır.
Çocuk izlenmeli ve sevdiği oyun ve aktiviteler belirlenmelidir. Yine bu çocuklar toplum içinde yemek yemek istemeyebilirler. Aç olsalar bile korkudan yemek yemeyi reddederler.
yazar: Sarpil Altunyay
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]