En genel bakış açısıyla üretim, “ekonomik değeri olan mal veya hizmetlerin üretilmesini mümkün kılan tüm faaliyetler” olarak tanımlanabilir. Burada önemli olan üretim sonunda üretilen mal veya hizmetlerin ekonomik değere sahip olması veya değer yaratmasıdır. Örnek vermek gerekirse, bir ağaçtan bir dal kesmek, o ağaç dalı bir kimseye faydalı ise, üretim sayılırdı. Çarşı gibi yakılan kömürden arta kalan cüruf kimseye bir fayda sağlamadığından bu yakma işlemi üretim sayılmaz.
Üretim, en basit tanımıyla, ‘yaratılmış değer’, ‘ekonomik anlamı olan her şeyi üretmek için girişilen bir faaliyet’ olarak da düşünülebilir. Üretim kelimesi sadece bir ürünün ortaya çıkması veya yaratılması için yapılan faaliyetler için değil, aynı zamanda bir ürüne değer katmak ve değerini artırmak için yapılan faaliyetler için de kullanılmaktadır. Üretim fayda yaratır veya mal ve hizmetlerin faydasını artırır. Üretim dört ana şekilde gerçekleşir.
1. Yeniden inşa ederek (tahta sandalye…)
2. Nakliye ile (navlun…)
3. Süreyi değiştirerek (soğuk hava deposu…)
4. Takas yoluyla (ticaret …)
Üretim kavramı ekonomistler ve mühendisler tarafından ayrı ayrı tanımlanmıştır. Ekonomistler değer yaratmayı üretim olarak görürken, mühendisler üretimi değerini artırmak için bir varlığa fiziksel değişiklikler yapmak olarak tanımlar. Sonuç olarak üretim; İnsan ihtiyaçlarının doğa tarafından tam olarak karşılanamaması sonucunda ortaya çıkan, temel amacı toplum için değer yaratmak olan, insanlar tarafından tasarlanmış bir faaliyettir.
Bu tür tarifelerin sayısı artabilir. Ancak üretimimin asıl amacı toplum için değer yaratmaktır. Diğer bir deyişle, üretim sistemleri sadece fiziksel üretimi içeren sistemlerle sınırlı değildir. Hizmet üretim sistemlerinde kütüklerin fiziksel veya kimyasal hallerinde herhangi bir değişiklik olmamakla birlikte toplum için değer yaratmaya devam etmekte; Bu nedenle, bu sistemler aynı zamanda üretim sistemleri olarak kabul edilir.
yazar:Oğuzhan Şahna
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]