Fransız Yeni Dalga sineması, halen etkisini sürdüren ve başta Jean-Luc Godard olmak üzere birçok aktif yönetmen yetiştirmeye devam eden bir sinema akımıdır. Çıkış noktası olarak Hollywood’un “endüstriyel sinema”sına karşı çıkılarak oluşturulmuştur. Kurucuları arasında Andrei Bazin de var. Çok önemli bir film teorisyeni olan André Bazin, “Auteur Sineması” kavramını tanımlayıp geliştirmiş ve Fransız Yeni Dalga sinemasının öncüleri arasında yer almıştır.
Sinemada yeni dalga, milyonlarca sinemaseveri etkisi altına alan ve özgün yapıtlarıyla günümüzde de geçerliliğini koruyan bir sinema akımıdır. Öne çıkan özellikleriyle Hollywood düşmanı bir imaj çizmiş ve Fransız sinemasının gelişmesinde önemli rol oynamıştır.
İçindekiler
Fransız Yeni Dalga Sineması ve Yönetmen Teorisi
Andre Bazin’in ortaya koyduğu “sinemanın yazarı” kuramında yönetmenin imzasını taşıyan ve bunu yurtsever ve özgün uzamlarla destekleyen her filme “yazar filmi” denir. Genel Hollywood izleyicisine hitap eden matematiksel ve sistematik bir düzenlemeyle fanteziyi reddettiler. Her yönetmenin kendi imzasıyla film yapması gerektiğine inanan bir sinema akımıdır. Her filmin tamamen özgün olması gerektiğini belirten yazar geçerliliğini koruyor. Jean-Luc Godard, François Truffaut, Eric Rohmer ve Agnes Varda Yeni Dalga’nın öncüleri arasında kabul edilirken, önemli sinema otoriteleri tarafından Auteur yönetmenler olarak nitelendirildiler.
Kamera kullanımı ve teknikleri
Adından da anlaşılacağı gibi, bu yön “inovasyon” üzerine kuruludur. Bu nedenle kamera kullanımı ve çekim teknikleri tamamen yönetmenin deneysel ve öncü tercihlerine göre şekillenmiştir. Godard kamerayı daha hızlı ve daha verimli kullanırken, yönetmenler Truffaut ve Agnes Varda kameranın daha az kullanılmasını tercih ettiler. Ancak Hollywood filmleriyle kıyaslandığında bu filmde kullanılan kameranın özgünlüğü Avrupa sinemasının bugünkü haline gelmesine yakışıyordu.
Klasik hikaye formatlarını reddet
Sebep-sonuç ilişkisine dayalı Hollywood senaryolarının aksine New Wave sinemasında her konu gerçek hayatı mükemmel bir şekilde taklit eder. Etkinliklerin giriş, gelişme ve sonuç bölümleri yoktur. Kesitsel sinema izlenimi veren bu akımda karakterler Amerikan sinemasındaki gibi kalıplaşmış ve idealize edilmemiş. Mutlak iyi ve mutlak kötünün yanı sıra, her biri bir dizi siyasi ve sosyal kavramın kanıtı olarak hizmet eder. Alanında yazılmış yüzlerce kitap, Godard’ın “Punk Aşıkları”nın başarısının, karakterlerin tamamen yeni olmasından kaynaklandığını tartışmıştır.
organize olmadılar
Fransız sinemasının yeni dalgası, “ikinci yeni” şiirimizin damgasını taşıyor. Asla sahnelenmediler veya “birlikte” oynamadılar. Sinemanın mutlak özgürlüğüne inanan bireyler olarak filmlerini çektiler. Bununla birlikte, bazı yönetmenler yeni dalga özelliklerine hitap edecek nitelikte göründüler ve daha sonra yeni dalga grubuna dahil edildiler. Ortak bir açıklama yapmadılar.
Bir yandan politik sinema
Yeni Dalga sinemasının bir diğer önemli özelliği de politik olmasıdır. Her zaman muhalif kimliğiyle tanınan Jean-Luc Godard başta olmak üzere birçok yönetmen, filmlerinde çeşitli ulusal ve küresel konulara yer vermiştir. Godard filmlerinde militarizmi eleştirirken, diğer sinemacılar filmlerinde toplumsal ve politik göndermelere yer vermişlerdir. Agnes Varda’nın “Çatısız, Kuralsız” ve François Truffaut’lu “400 darbe”, politik ve sosyal filmler kategorisinde izlenebilir.
Sonuç olarak, Fransız Yeni Dalga sineması hâlâ biraz yenilikçi. Yaşayan son aktörler, yeni dalga büyükanne olarak bilinen Agnes Varda ve Godard’dır. Yeni Dalga Sinema, çok büyük bir popüler etki yaratmasa da alternatif sinemanın en güçlü soluklarından biri olmaya devam ediyor.
kaynak:
Chris Wigan – Fransız Yeni Dalga Sineması
Sinemada Jean-Luc Godard
yazar: itaç arslan
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]