Uçaklar 100 yıldan biraz fazla bir süredir hayatımızda olmasına rağmen teknolojinin gelişmesiyle birlikte sivil havacılık sektörü de hayatımızın vazgeçilmez bir figürü haline geldi. Başka bir deyişle, sevseniz de sevmeseniz de uçmak sizi cezbeder. Özellikle yurt içi ulaşım bir kenara bırakıldığında uçakla seyahat etmek zorunda kalan ve yurt dışına giden herkesin bir şekilde kaçınamadığı bir gerçektir. İkinci uçuş. Dünya Savaşı’ndan sonra kalkınmanın en önemli sektörlerinden biriydi. Savaş bittiğinde yapılan büyük yatırımlar sonucunda günümüzde kullanılan turbofan motorların atası keşfedilmiş ve bu sayede uçak kavramı ile birlikte jet uçağı kavramı da hayatımıza girmiştir. Uçaklar aslında uçak olsalar da, klasik anlamda uçak olarak kabul edilmeleri 1970’lere kadar değildi. Bunun nedeni ise o dönemde uçak üretilse de piyasada jet olmayan uçakların daha yaygın olması ve bu nedenle jet uçak konseptine henüz karar verilmemiş olmasıydı. Ancak 70’li yıllarda uçaklara uçak denilmeye başlandığında, halen dolaşımda olan dünyaca ünlü Boeing 747 serisi, uçaklar ile ticari yolcu uçaklarını aynı kefeye koyması sonucu hayatımıza girdi. Havacılık, halen gelişen ve öngörülemeyen bir sektör olmasına rağmen, dünyada pek çok kişi tarafından ilgiyle takip edilmektedir.
Uçaklar ilk icat edildiklerinden biraz farklıydı. Yani ilkel bir forma sahip olan bu cihazlar daha sonra geliştirilmiş ve modernize edilmiştir. Kabaca gelişen bu makineler, sahip oldukları işletim ekipmanından yakıt tüketimine kadar tamamen farklı bir evrim gösterdi. Uçakların vazgeçilmez unsuru olan tekerlekler veya daha teknik bir ifadeyle iniş takımları, yerdeki manevralarını sağlar. Yani uçağın taksiden hareketine kadar hareket ettiği tüm alanlarda bu hareketi sağlayan kısım olduğu için çok önemlidir. İniş takımları açıkken bile, yolcu uçaklarının ters manevra yapması alışılmadık bir durum değildir. Bunun nedeni yapamaması değil, görüş mesafesinin olmamasıdır. Yani her uçak geri dönecek donanıma sahip olmasına rağmen, arkaları görüş açısından kör nokta olduğu için bunu asla yapmıyorlar. Bu nedenle ileri vitese takılan bir kara aracı uçağa geri manevra yapar. Daha sonra uçak ileri hareket edecek konuma geldiğinde yer aracı uçağın burnunu terk eder ve uçak pilot sayesinde kendi kendine ileri doğru hareket eder. Uçaklar havadayken iniş takımlarını geri çekerler çünkü bu, uçağın aerodinamiğini geliştirir. Bu sayede uçak daha konforlu bir uçuş gerçekleştiriyor ve yakıt tasarrufunun yanı sıra metal yorgunluğu sorunu da ortadan kalkmış oluyor.
Uçaklar kalkıştan sonra iniş takımlarını geri çekse de bu durum bazen ciddi sorunlara neden olabiliyor. Yani monte edilen iniş takımı tekrar açılamayabilir. Bazen bu durum hidrolik sistemdeki problemlerden kaynaklanır. Bu durumda uçağın kokpitinde pilotların iniş takımlarını manuel olarak açabilecekleri bir kol bulunmaktadır. Bu sistem şu şekilde çalışır: Pilot önce bilgisayardan iniş takımlarının açılmadığını tespit eder. Bunu son bir denemeyle tekrarlar, ancak hiçbir şey değişmezse takımların kilidi manuel olarak açılır. Bu durumda pilot doğrudan fiziksel güç kullanarak uçağın yerçekimi destekli iniş takımlarının kilitlenmesini bekler. Bazı durumlarda uçak iniş takımları kilitlenmeyebilir. Bu, pilotların yüzleşmekten korktuğu en kötü durumlardan biridir. Böyle bir durumda, bu, uçağın suda uçmak zorunda kalacağı anlamına gelir, bu da genellikle uçağın yanacağı ve patlayacağı sonucuna yol açar. Tarihte buna benzer birçok olay yaşandı ve çok sayıda mağdur oldu. Bu nedenle uçak kalkışından önce gerekli teknik muayenenin yapılması, uçağın emniyetli bir şekilde uçuşlarını tamamlamasında önemli rol oynuyor. Böyle bir durumun oluşması nedeniyle genel olarak tüm iniş ve kalkışlar iptal edilerek pist özel malzemelerle kayganlaştırılır ve yangını önlemek için özel önlemler alınır.
Kaynak:
https://tr.m.0wikipedia.org/wiki/İniş_takımı
yazar:Emir Karasu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]