Tarımın ilk kökleri, insanın aklındaki su gibi yaşamın vazgeçilmez bir parçası olan üretimin, faydalı bitki ve hayvanları kendi yararları için kullanması ile başlar.
Tarım kelimesi aslında zihnimizde imgeleri olan bir algıdır. Örneğin Asya kıtasında belgesellerde gördüğümüz bileklere kadar su dolu pirinç tarlaları, Avrupa’da buğday ve altın sarısı mısır tarlaları ve tabii ki gördüğümüz çitle çevrili çiftliklerde hayvancılık ve Amerika’nın koca kıtası. filmlerde… Kısacası gıda, ilaç ve hatta teknoloji için. “Dilediğimiz hayvan ve bitkilerden daha çok üretelim” diye yaratılan bir şey.
Zamanla, bazı bitkiler ve hayvanlar evcilleştirildi veya insanlara bağımlı hale geldi ve hayatta kalmak veya üremek için diğer insan müdahalelerine bağımlı hale geldi. Evcilleştirme, olduğundan daha büyük kökler, tohumlar ve meyveler üretmek gibi yararlılıklarını artıran insan kontrollü özellikler geliştirir. Doğada kişisel varoluş, biyolojik bir süreçtir. Kültivarlar olarak bilinen bu evcilleştirilmiş bitkiler, ortak bir atayı paylaşan yakından ilişkili bir kültivar olan geniş köklü bir ailenin gruplarıdır. Ot, patates, fasulye ve patlıcan aileleri, özellikle evcilleştirmeden etkilenen özelliklere sahip oldukları için orantısız miktarda çeşit ürettiler. Yani 2200 yıl önce patates yiyen biri bugün önüne patates koysa başka bir şey söylerdi.
Peki ya hayvanlar? Vahşi doğada üreyebilen ve sosyalleşebilen türler, insanlara yararlı özelliklerini artırmak için evcilleştirilir. En çok tercih edilen hayvanlar, en uysal olan ve vahşi arkadaşlarından daha fazla et, yün veya süt verebilen hayvanlardır.
Bu hayvanlar avlarını izlemek, bir eşya taşımak, böcekleri yemek veya refakatçi ve yardımcı olarak hizmet etmek için kullanılıyordu. Bazen asalet veya zenginlik işareti olarak kullanıldılar. En çok evcilleştirilenler köpekler, kediler, koyunlar, keçiler, öküzler, atlar, tavuklar ve ördeklerdir.
Kaynak:
global.britannica.com/topic/agriculture
yazar:Oğuzhan Dursun GoÇeri
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]