Sporda ayak bileği, diz ve omuz eklemi yaralanmaları rahatsız edici sağlık sorunlarına neden olur. Ancak el ve dirsek eklemlerinde de yaralanmalar meydana gelebilir. Kalça eklemindeki yaralanmalar minimal olsa da, burada sorunlar daha ciddi olabilir.
Eklem yaralanmaları genellikle karmaşık yaralanmalar şeklindedir. Örneğin, bir ACL yaralanması ve bir menisküs yırtığı birlikte oluşabilir. Öte yandan, periartiküler bağların yaralanmasıyla kemikler, eklem kıkırdağı ve benzeri dokular zarar görebilir.
Eklem yaralanmalarından kurtulmak uzun zaman alır. Sporcu için antrenmanlardan ve karşılaşmalardan uzak kalmanın neden olduğu performans kaybı, yaralanmanın kendisinden daha fazla sorun yaratır.
Sporda sık görülen eklem yaralanmaları
Menisküs yaralanması: Futbol ve spora bağlı bir yaralanma olarak kabul edilse de ev hanımları da dahil olmak üzere her kesimden insanda görülebilir. Krampon ayağın yere iyi bir şekilde sabitlenmesini sağlar ve bu nedenle direklere binen yük artar. Menisküs yırtıkları, bacak hareketsizken dizi döndürmeye zorlayarak oluşur. Bunun yerine iç menisküs “kova sapı yırtığı” tarzında hasar görür. Ön çapraz bağ yırtığına sıklıkla menisküs yırtığı da eşlik eder.
Patellar çıkık: Gelişme çağındaki gençlerde travma veya kontrolsüz bir kuvvet sonucu diz kapağının yana doğru kaymasıdır. Şiddetli ağrı ve şekil bozukluğu görülür.
Diz burkulmaları/bağ yaralanmaları: Ayak bileği yaralanmalarında olduğu gibi, bunlar hasarın derecesine göre sınıflandırılır.
Hafif seyreden birinci derece burkulmalarda bazı lifler zarar görür. Orta derece II hasarda yırtık lif sayısı daha fazladır. Hareket kaybı var. Ağır üçüncü derece yaralanmalarda bağların tamamen yırtılması meydana gelir.
Ayak bileği burkulması: basketbol, futbol, voleybol, güreş, judo vb. Ayak bileği burkulmaları sporda sık görülür. Kalkaneal-fibular bağ, interosseöz talus bağı veya kalkaneal kemiğin ön bağları hasar görebilir. 1. derece burkulmalar hafif, 2. derece burkulmalar orta ve 3. derece burkulmalar şiddetli olarak sınıflandırılır.
Sporcu için en dramatik burkulmalar ayağın lateral stabilitesinin bozulmasıdır. Bu nedenle tekrarlayan ayak bileği burkulmaları “bir burkulma, hep burkulma” olarak tanımlanır. Burkulmalara bazen çıkıklar ve kırıklar eşlik edebilir. Çıkık durumlarında kalkaneal kemikler ile ayak bileği arasındaki eklem yüzeyi zarar görebilir. Burkulma tedavisi ve rehabilitasyonu tamamlanmadan sahaya geri gönderilmemelidir.
Omuz çıkığı: Humerus başının omuz eklemi yuvasının dışına çıkmasıdır. Kol açık pozisyondayken düşme ve diğer baskılardan kaynaklanır.
Akromioklaviküler ayrılma/ayrılma: Judo, güreş, futbol gibi sporlarda omuz üzerine düşme sonucu akromiyoklaviküler eklemin bağları yırtılabilir. Sporcu ani, şiddetli bir ağrı hisseder. Omuz deformitesi ortaya çıkar. Hareket kaybı var.
Dirsek çıkığı: Dirsek kemiğinin humerus kemiği ile olan eklem bütünlüğünün bozulmasıdır. Güreş ve judo gibi temas sporlarında daha çok genç sporcularda görülür.
Kayakçının baş parmağı ve diğer parmak yaralanmaları: Başparmağın metakarpophalangeal eklemindeki bir veya daha fazla bağın gerilmesi veya kırılması. Patencilerde düşme sırasında başparmağın direğe takılmasıyla oluşur. Elin sıklıkla kullanıldığı top oyunları ve çeşitli sporlarda parmak eklemi yaralanmaları görülebilir.
Omurilik yaralanmaları: Belirli yükler altında omurga ve diskler üzerindeki baskı inanılmaz değerlere ulaşabilir. Diskler düşey yüklere karşı yüksek direnç gösterirken, dönme gerilmelerine aynı oranda dayanamazlar. Omurgayı dönmeye zorlayan spor tekniklerinde disk hasarı riski her zaman daha fazladır. Halterciler silkme ve kapma olarak bilinen teknikleri uygularken omurgayı koruyamazlarsa disk kayması adı verilen bir görüntü gelişebilir. Güreşçiler, kayakçılar, futbolcular ve bel disklerinde boyun bölgesinde benzer problemler oluşabilir.
yazar:Tuncay Bayraktar
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]