İçindekiler
Seçim frekansa bağlıdır
Bir şekil (fizyolojik, anatomik veya davranışsal) sergileyen birey üzerinde etkili olan seçilim baskısı, o şeklin varyantının sıklığına bağlı olabilir. Örneğin, tüm dişi alabalıklar ve bazı erkekler yaşadıkları nehirleri terk eder, birkaç yıl denizlerde beslenir ve büyürler. Bu balıklar gittikleri yolları izleyerek doğdukları nehirlere geri dönerler ve yumurtalarını buraya bırakırlar. Ancak bazı insanlar yaşadıkları nehirleri asla terk etmezler.
Bu “barlar” kışı yaşadıkları ve ölüm oranlarının yüksek olduğu nehirde geçirirler. Diğer erkekler denize açılıyor ve bir yıl sonra geri dönüyor. Çiftleşme zamanı geldiğinde, tam boy erkekler bir savunma oluşturmaya başlar ve çok daha küçük turnaları savunmadan tekmeler. Popülasyonda tam boy erkekler azsa, turnalar kendi savunmalarını oluşturmaya çalışacaklar, aksi takdirde daha iri erkeklerin tarafı için rekabet edecekler. Hayatta kalan zayıf olan saklanabilir. Bir çift alabalık gametlerini yuvaya saldığında, saplar dökülür ve spermatozoa yuvaya bırakılır. Açıkçası, iri erkeklerin göreceli başarısı, genetik olarak belirlenmiş bu rollerin her birinde birbirine göre temsil edilen bireylerin sayısına bağlıdır. Strateji ne kadar az elverişliyse o kadar iyidir. Örneğin parrlar aslında parazitlerdir. Dişilere kur yapmazlar ve onları cezbetmezler, bunun yerine daha iri erkeklere güvenirler. Kur yapan erkekler bolsa ve rakip sayılar azsa, tek bir çubuk bir sezonda çok sayıda yumurtayı dölleyebilir. Öte yandan, az sayıda erkek ve çok sayıda parr varsa, bu asalak bireylerin başarısı tamamen azalır. Bu üç erkek formun düzenli dağılımı, son 100 yılda avlanma nedeniyle büyük ölçüde bozuldu. Birçok alanda, çok sayıda tam boy erkek yakalandı, bu nedenle bu morf için genler ortaya çıkmaya başlıyor ve geri dönen erkeklerin %90’ı erkek (yani küçük boy).
cinsel seçilim
Darwin, fiziksel kalıcılığı etkileyen seçilim ile yalnızca çekim ve çiftleşmeyi tetiklemek için kullanılan özelliklere etki eden seçilim arasında ayrım yaptı. Evrimsel terimlerle, cenin aşamasının başlangıcındaki ölüm üreme yetersizliğidir. Bununla birlikte, seçilim, bir bireyin her cinsiyet için çok farklı çiftleşme şansını artıran özellikler üzerinde hareket ettiğinden, Darwin, cinsel seçilimin kabaca doğal seçilimden bağımsız olduğunu varsaydı.
erkekler kavga eder
Darwin iki temel cinsel seçilim türü tanımladı. En yaygın biçim, karşı cinse erişim için bir cinsiyetin (genellikle erkek) üyeleri arasındaki mücadeleleri içerir. Bu düellolar, erkeklerin hiyerarşisini kuran ve bu şekilde çiftleşmeye hazır dişilere ulaşmasını sağlayan egemenlik savaşlarını içerir. Çoğunlukla erkekler, dişilerin tercih ettiği habitattaki en iyi bölgeler için savaşacak. En güçlü erkekler, en yüksek bölge kalitesini ve dolayısıyla en fazla sayıda çiftleşmeyi (veya tek eşli türlerde bir dişi için en iyi bölgeyi) elde eder. Boyut, saldırı silahları (yaban koyununun boynuzları gibi) ve savunma yapıları (aslan yelesi gibi, boynunun diğer erkekler tarafından ısırılmasını önler) hepsi cinsel seçilimin sonuçlarıdır.
kadın tercihi
Darwin, diğer erkek özelliklerinin yalnızca dişileri çekmek için var olduğunu varsaydı. Örneğin tavus kuşunun zarif kuyruğu erkekleri çekmek için kullanılmaz, dişi tavus kuşu varken gösterilir. Bu cinsel biçimlerin ikame edildiği bir dizi deney, örneğin, uzun kuyruklu erkeklerin dişiler tarafından tercih edildiğini gösterdi. Kadın tercihinin görünümü ile ilgili önemli tartışmalar var. Bir şüpheci, dişi üretkenliğini artırmasaydı böyle bir sistemin evrimleşmeyeceğini ve erkeğin uzun saçının dişiye pek yardımcı olmayacağını varsayabilir. Bununla birlikte, birçok erkek dimorfizmi vakasında, türün belirli tanımlama işaretlerini artırdıklarından, bu tanıma işaretlerinden yararlanarak dişinin kendi cinsiyetinden bir erkekle düzgün bir şekilde çiftleşme kesinliğinden yararlanır. Böylece dişi, çekiciliğini ve dolayısıyla üreme yeteneğini erkek yavrusunun genlerine aktarır. Dişi, morfolojik kusurlarının neden olduğu yüke rağmen erkeğin hayatta kalmasını sağlayan fizyolojik avantajı sağlayan genlerden yararlanır. Bu genler ayrıca dişi yavruların fizyolojisine de katkıda bulunabilir. Diğer durumlarda, dişinin erkek dimorfizmine olan çekiciliği, seçilim tarafından tercih edilmiş gibi görünüyor. Çünkü parlak renklerin ve benzeri durumların varlığı, erkeğin popülasyonu tehdit eden parazit türlerine karşı bağışık olduğunu ve yavruların bu bağışıklıktan yararlanabileceğini gösterir. Çoğu türün çiftleşme sistemleri, erkek rekabeti ve dişiler için tercihli cinsel seçilim unsurlarını içeriyor gibi görünmektedir.
kaynak:
https://www.sciencedirect.com
yazar: bronzlaştırıcı tonik
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]