Hatay’ın Samandağ ilçesine bağlı Atatürk Mahallesi’nde yaşayan depremzede kadın, depremin ardından çok zor günler geçirdiğini belirterek, depremde yıkıldığı için evsiz kaldığını ve çadır bulamadıklarını söyledi. . Depremzede Anka Haber Ajansı’na şunları söyledi:
‘İlacı bulmalıyız’
YSK’dan sandık kararı
“Yani çok zor günler geçirdik. Dışarıda kaldık, dışarıda yattık. Suyumuz da evimiz de yok. Evimiz gitti. Herkes kendi çabasıyla çadır almaya çalıştı. Çok zor durumdayız. Diğer deyim yerindeyse düzeleceğini zannetmiyorum, o yüzden evler yıkılmaz.” Tamamen 1-2 yıldır. Enkazını temizlerler. Yani yaşadığımız hayat çok zor. Herkes bakıyor. seçenekler için.evden uzak duruyoruz.herkes kendini düşünüyor.biz de yaşamalıyız.bizim için bir çözüm bulunmalı, öyleyse bir çözüm olursa daha iyi olur.herkes kendi imkanlarıyla bir şeyler yapmak ister. Maddi durumu iyi olan bir şey yapıyor.Maddi olarak zor olan bir şeyi yapamıyor.Çadırlarda yaşamaya çalışıyoruz.Gündüz çok iyiyiz ama gece biraz zor oluyor.
“Arkadaşlarımın çoğu ölüyor, onlarsız çok kötü”
Çadır bulamıyoruz. Mahalleden çıkmak istemediğim için çadırkentlere gidemedim. Burada 4 gün sonra ancak yardım gelebilir. Biz dışarıdayız ve enkaz altında kalanlar ‘kurtarın’ diyenler oldu… Biz bir şey yapamadık ama komşularımız kendi çabalarıyla bazılarını kurtarmayı başardı. Uçaklar geçti ama pek yardım yapılamadı, biz de erken gelmedik… O gün zor şartlar altında bahçede kaldık, o gün cehennem gibiydi, yeniden doğduk. Arkadaşlarımın çoğu öldü. Onlarsız bilemiyorum yani işler çok kötü gidiyor… Bebekler çok öldü. O zordu. Tarif edilemez. Bu deprem olduğunda sanki o insan ölüyor da hayata dönüyor. Umarım bu artık olmaz. Başka bir mahallede kaldım, annemin mahallesinde mesela, belki 100’den fazla ev yıkıldı ve hepsi öldü. Kimse kimseyi kurtaramadı. Orada çok enkaz vardı, bir aydır oraya gidemiyorum. En son gittiğimde, bütün evler gitmişti ve her şeyi kaldırmışlardı… bu yüzden zordu.
‘Hükümetin umurunda değil’
Yani birçok sorun var. Bizim suyumuzdu, buraya bir kamyon gelince bizimkini aldık. İşte dışarıya koyduk. Çok su gelmedi. Burada çok sayıda yardımcı vardı, çok şükür. Sonunda bir kamyon geldi. İçinde her şey var, bulgur, pilav, iş yerinde bir şeyler verdiler ama devlet kadar kimse ilgilenmedi. Bu yüzden ona bakmak zorunda kaldılar, dışarıda kaldı ve evimiz yıkıldı. hayat çok zor Gündüzleri çok iyiyiz ama geceleri burada çok korkuyoruz.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]