Elbette herkesin bazı endişeleri var. Kimimiz içimizde korkularımızı yaşarken, kimimiz de paylaşma ihtiyacı hissediyor ya da korkularımızı yenmenin yollarını arıyoruz. Kimimiz korkularımızla yüzleşmenin doğru olduğunu söylerken, kimimiz korkularımızın sebebini düşünmeden bizi eleştirir veya korkularımızla dalga geçer.
Yapılması gereken empati kurarak kendimizi karşımızdaki kişinin yerine koymak, olabildiğince anlayışlı olmak ve karşımızdaki kişiye olabildiğince yardımcı olmaktır.
Retifob. Bilim diliyle konuşmam gerekirse bu, vücutta kırışıklık oluşması korkusu olarak tanımlayabileceğimiz bir korku türüdür. Gözlerimizin altındaki kırışıklıklar, kaz ayakları olarak da tanımlanabilir ya da aynadan hiç ayrılmadan gençliğimizi hüzünle hatırlamamıza neden olan boynumuzdaki kırışıklıklar. Retifob; Yaşlanma korkusunun tıbbi adı. Nitekim doğum kadar doğal olan yaşlılık korkusu bende, belki sizde, belki de tanımadığımız herhangi bir insanda olabilecek korkudur. Normal ama yanlış olan bu tür korku, büyüme korkusu kadar gerçektir.
Ritifobi, dün aynada gördüğümüz genç ile bugün aynada görmekten korktuğumuz yaşlı insanın birbirini tanımakta güçlük çektiği, maalesef zamanla kabullenmek zorunda kaldığımız normal bir durumdur. Kabul etsek de etmesek de yaşadığımız sürece bir gün hepimizin karşılaşacağından şüphemiz olmasın. RetifobVarlığın farkına vararak yaşamalıyız.
Herkese korkularından uzak, zamanın olabildiğince spontane olmasına izin veren, cesur bir yarın diliyorum.
yazar:Dilara Aksoy
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]