benlik duygusu, Sosyal ve fiziksel çevrede gelişen bir özelliktir. Çocuk, annesinin ve çevresindekilerin yüzlerini ve davranışlarını izlerse, sevilir ve bakılırsa kendisine ihtiyaç duyulduğu duygusuyla “olumlu benlik algısı” geliştirir. İki yaşından itibaren kendinin farkına varmaya başlar, adını bilir ve “benim” demeye başlar.
Okula başladığında akranlarından ve öğretmeninden aldığı yeni bilgiler, onlarla olan ilişkileri, derslerdeki başarı ya da başarısızlığı benlik algısının olumlu ya da olumsuz gelişmesinde önemli rol oynar. Okul başarısı düşük olan çocuklar okula gitmemeye karşı direnç, utangaçlık ve kendini küçümseme ile birlikte olumsuz bir benlik algısı geliştirirler. Okul başarısı ergenlik döneminde etkisini daha da artırır. Çocuğun kendini arkadaşlarıyla karşılaştırması ve okuldaki deneyimleri ‘genel benlik’ oluşumu açısından ağırlık kazanır. Yapılan araştırmalarda kızların bu dönemde büyük başarı gösterseler de erkeklere göre daha düşük “öznel başarı algısına” sahip oldukları saptanmıştır.
Öz farkındalık nasıl gelişir?
Ergenlik dönemi ilerledikçe dış görünüş, vücut yapısı, giyim kuşam, eşyalar, arkadaşlar tarafından beğenilme okul başarısını engeller ve “sosyal benlik algısının” gelişmesinde etken olur. Ayrıca gencin ailesiyle olan ilişkisinin de bu dönemde çok önemli bir etkisi vardır. Eğer ebeveynleri iyi bir örnek teşkil ediyorsa ve eğitim yöntemleri demokratikse, genç adam kendini olumlu görür ve kendini değerli görür. Arzularını yerine getirme fırsatı verildikçe özgüven gelişir.
Kendini değerli gören insan, başkalarına güvenmeden “Ben kimim?” sorusuna daha doğru yanıtlar bulur. Hayatı anlam kazanır ve mutlu olur. Unutulmamalıdır ki insanın kendisine verdiği değer, başkalarının ona verdiği değer kadar gelişir ya da gelişmez. Olumlu benlik kavramı geliştiren gençler başarılı, yaratıcı, yaratıcı, sosyal ilişkilerinde saldırgan olmayan, sağlıklı bir zihinsel yapıya sahip, olumlu davranışlar sergileyen bireyler olurlar.
yazar:Juni Saraoğlu’nu aç
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]