Asıl adı Ömer olan Naci hoca, 1850’de İstanbul’un El-Fetih semtinde doğdu. Tanzimat edebiyatının ikinci devre şair ve yazarlarından biridir. Annesinin adı Fatima Zehra, babasının adı Ali Bey’dir. Babasının ölümü üzerine Varna’ya giden Omar Nagy, okul eğitiminin ardından Varna’da öğretmen olarak çalıştı. Okul eğitimi sırasında iyi derecede Arapça ve Farsça öğrendi. Okuduğu bir eserden dolayı kendisine Naci adını vermiştir. Varna’dayken şiir ve yazılarını Tuna gazetesinde yayımladı. Said Paşa ile birlikte çalışan şair Anadolu’da bulunur. Memurluk ve öğretmenlik yaptıktan sonra istifa eden Ömer Nagy, kayınpederi Ahmet Mithat Efendi ile birlikte Tercüman-ı Fikir gazetesinde edebiyat editörlüğü yaptı. Şair, divan şiiri tarzında yazmaya devam ederek divan şiiri sevenleri çevresinde toplamış, eski üslubu savunduğu iftiralarıyla karşılaşınca gazeteyi bırakarak Galatasaray Lisesi’nde edebiyat öğretmenliği ve hukuk bürosunda çalışmıştır. Rekizade Mahmud Ekrem ile “abes-muktebes” kelimelerinin telaffuz edilip edilmeyeceği konusunda tartışmış ve kafiyenin kulak için değil göz için olduğunu ileri sürerek divan şiiri savunucularının yanında yer almakla suçlanmıştır. Nagy Dimdim hoca eserini Rekizade Mahmud Ekrem’in üç cilt halinde yazdığı Zemzem adlı şiir kitabına yazdığı önsözler üzerine yazmıştır. Gazi Ertuğrul Bey adlı bir destan üzerine Osmanlı tarihini yazmakla görevlendirildi. Notayı iyi kullanan şair, şiirlerini anlaşılır bir dille yazmıştır. Divan şiirinin temsilcisi gibi görünse de Batı edebiyatında şiir türlerinde de başarılı eserler vermiş ve 1893 yılında vefat etmiştir. Popüler edebiyatta manzum tarzda şiirler yazmış ve hece ölçüsünü (köy kızlarının şarkısı) kullanmıştır. Evsizlik, hasret, sefalet ve doğa gibi temaları ele alın. Ona göre şiir en sanatsal sözdür, ölçü ve kafiye olmalı, sunuş hatası en aza indirilmeli, şiirde imge önemlidir, şiir didaktik bir işleve sahip olmalıdır. Eleştiri yaptığı eserler şunlardır: Demdeme I-II-III, yazdım; Ömer’in çocukluk anıları, okul anıları; Ateşpare (1883), erâre (1884), Füruzan (1885), Sümbüle (1889), Yadigar-ı Naci (1896) adlı şiirleri; sözlük çalışması Lügat-ı Naci; Araştırmaları arasında Osmanlı şairleri Estelahat Edipia; Muhaberat ve Muhaverat harfleri, işte benim harflerim; Tiyatrolar Haider, Musa bin Ebel Al-Ghazan veya Hamiya adı altında yayınlandı.
kaynak:
Modern Türk Edebiyatının Ana Hatları, Kenan Akyüz, İncilab Yayınevi
yazar: Korhan Altunay
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]