Matematik düşünme sanatıdır. Yıllardır olumsuz cümlelere maruz kalan bir ilimdir. Matematiği sevmeyen, anlamayan, üretmeyen bir toplumda büyüyen bir çocuğun matematik dehası olmasını beklemek haksızlık olur. Aksine, matematiği sevmemeyi seçmesine yardımcı oluyoruz. Bunun üzerine araştırma yapmaya başlayan bilim insanları, çocukların matematik nefretinde en büyük etkenin eğitim sistemindeki eksiklikler olduğunu fark ettiler ve ilk kez Finlandiya’da başlayan “Matematik Atölyeleri” adı verilen atölye çalışmaları başlatıldı. Bilginin kolayca hatırlanmasını amaçlayan bu çalışma grubunun attığı ilk adım, öncelikle öğretmen eğitimi olmuştur. Bu uygulamaya yirmi yılı aşkın bir süre önce başladılar ve eğitim sistemimizde görsel ve işitsel sistemin diğer dersler için yeterli olmasına rağmen matematik için yeterli olmadığı gözlemlendi. Yapılan araştırmalar sonucunda görsel ve işitsel eğitim sistemine dokunma da eklenmiş ve matematiğin mükemmel üçlüsü yakalanmıştır.
Eğitim sistemimizde hala duygusal zekası olan bir çocuğun karmaşık matematik problemlerini anlaması ve doğru adımlarla çözerek sonuca ulaşması beklenir.Bunu bilen akademisyenler çocukların algılarını kontrol ederek doğru adımlarla başarıya ulaşırlar ama bu yöntem Türk eğitim sisteminde öğretmenlik yoktur.
Elbette bir ebeveyn olarak bu sistemi evinizde uygulayabilirsiniz. Bunun için etkinliklerde arama yapmanız yeterlidir. Ancak bu çalışmalarda dikkat edilmesi gereken ilk şey, çocuğun matematiksel soruları elle kavrayarak oluşturmasıdır. Sorun adımlarını adım adım görmek kolaydır. Örneğin, bir çocuğa geometrik şekiller ve nesnelerin farkı anlatılıyorsa, iki ve üç boyut arasındaki fark anlatılacaksa, önce yapılmış haline dokunmasını sağlamanız gerekir. Hayal dünyasında oluşturduğu adımları atmayı hedefleyen çocuk, ilgili konuda karşısına çıkabilecek her türlü zor soruyu kolaylıkla anlayabilir ve bunu başardıktan sonra soyuta geçebilir.
Ne yazık ki ülkemizde matematik sevgisi duygusuyla büyümüş çok az insan var. Sürekli matematikten şikayet eden yetişkinler arasında büyüyen bir çocuğun matematikte büyük ilerlemeler kaydetmesini bekleyemeyiz ama ona matematikle oynama fırsatı verirseniz matematik o çocuk için korku değil, eğlenceli hale gelir.
katip: Özge SEFI
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]