Kahramanmaraş’ta 30 kişiyi kurtaran itfaiye müdürü o anları anlattı.

Korkut, “Bu ekip Kahramanmaraş’ta bütün sevinçlerini zannediyorum enkaz altında bırakıp geri döndü. Gördükleri, şahit oldukları hikayeler kolay şeyler değildi.”

Ekip Direktörü Koray Korkut liderliğinde, Ahmet Günaydın, Ramazan Başpınar, Yaşar Özsoy, Mehmet Gülbagh ve Hashem Güneş’ten oluşan 6 kişiden oluşan Karabük Belediyesi İtfaiyesi arama kurtarma ekibi; Depremin olduğu ilk andan itibaren hızla deprem bölgesine geçti. Kahramanmaraş’ta enkaz arama kurtarma çalışmalarına katılan ekipler, 10 kişiyi kendi imkanlarıyla kurtardı. Kahramanmaraş’ta 13 gün süren çalışmaya bölgedeki diğer ekiplerle birlikte toplam 30 kişiyi kurtaran itfaiye ekipleri, Karabük’e döndü.

“ Depremin erken saatlerinde yanan karargahımızda toplandık.

Karabük Belediyesi İtfaiye Müdürü Koray Korkut, bölgede yaşadıklarını belirtti. Korkut dedi ki:

“Depremin olduğu erken saatlerde itfaiye istasyonumuzda toplandık. Oradan da hızla Ankara Etimsgut Askeri Havalimanı’na doğru yola çıktık. Askeri havalimanından askeri kargo uçağıyla Adana’daki İncirlik Hava Üssü’ne iniş yaptık. Yollar harap haldeydi. Oradaki bir komutandan öyle bir haber aldık ki, “Köprü yola çöktü, bu yüzden yol kapandı” dediler.Anderen kasabasından Maraşl şehrine girdik.

“30 vatandaşımızı baskı altından çıkardık.

Maraş’a ilk giren takımlardan biriyiz. Karabük itfaiyesi gelir gelmez hemen enkazda çalışmaya başladık. İlk gün 3 canlı vatandaşı bu enkazdan çıkardık. Tabi o zamanlar hava şartları zordu, yağmurluydu, soğuktu… Aslında pek uyuyamazdık. Ertesi gün kurtarma çalışmalarına kaldığımız yerden devam ettik.

Karabük İtfaiyesi olarak seslerini tespit ettiğimiz 10 vatandaşımız enkaza girerek onları kurtardık. Diğer itfaiye veya STK’larla birlikte toplam 30 vatandaşımızı enkazdan çıkardık.

Depremin 13. gününde geri döndük. 13 gün Kahramanmaraş’ta kaldık. Trabzon Caddesi, Azerbaycan Caddesi dedikleri caddede, valilik binası çevresindeki enkazda konumlandık. Ebrar web sitesinde çalıştık. Mehtab’ın dairesinde biraz işimiz vardı, hemşehrilerimizi oradan aldık. Görevimizi tamamladık ve geri döndük.

“Gördüklerimiz normal insan psikolojisinden çıkabilecek şeyler değil”

Bütün bunlar acı hikayeler ve oraya gittiğimizde çok üzücü bir tabloyla karşılaştık. İnsanlar kötü durumdaydı. Enkazın dışında yaşayanlar, içeride yakınlarını bekliyorlardı. Enkaz altında kalanlar ise kurtarılmayı bekliyorlardı. Daha önce depremlere adım attım.

Maraşlı çok kötü durumdaydı. Ivval bebeğe geldiğimizde hep onun hakkında unutamam orada deriz… Önce Ivval’in babasının cansız cesedine varırız orada. Eyfel’e karşı bir siperdi. Eivval arkasındaydı, tabii ki onu göremiyordu. Onu dışarı çıkarırken “baba” diye ağlarken bulduk. Biliyor musun, kafası karışmış bir çocuğu bulduğumuz için mutluyuz ve onu sağ salim çıkarabildiğimiz için mutluyuz. Ama öte yandan babası arkasında siper olarak can verdi ve birkaç metre öteden ölü annesinin cesedini kaldırdık. Ablasıydı sanırım cansız bedenini görmemiz lazım. Biz de böyle karışık duygularla döndük. Hayatımız boyunca unutmayacağımız birçok anı biriktirdik ve çoğu acıdır. Gördüğümüz şey, sıradan insan psikolojisinin kaldırabileceği bir şey değildi.

“Bu takım bence tüm sevincini Kahramanmaraş’ta geride bıraktı”

Gerçekten zor bir işti. Hani bunun yükünü kaldırırsınız enkazın altından yuttuğumuz tozlar geçer. Ama buradaki meslektaşlarımdan hiçbirinin bu hikayeleri ömür boyu unutabileceğini sanmıyorum. Milletimizin bir daha böyle büyük bir felaket yaşamamasını Allah’tan niyaz ediyoruz. Bence bu ekip Kahramanmaraş’ta tüm sevinçlerini enkaz altında bırakıp geri döndü. Gördükleri ve yaşadıkları hikayeler kolay şeyler değildi. Çünkü insanlar sempati duyuyor, bir baba düşünün, içinde çocukları olan, anneler çocuklarından ayrılmış ama siz içeri bir çocuk getiriyorsunuz, babası babası ölmüş, bütün akrabaları orada ölmüş, bizim için çok zor oldu, çok zor oldu. psikolojik olarak.

“1-2 saat içinde kurtarılacak vatandaşlar da var ama 8-9 saat içinde kurtarılacak vatandaşlar da var.”

Enkazın durumuna göre hangi katta çalıştığımıza yani binanın çökme şekline göre bir miktar moloz ya da çökme oluyor. Bu yaratığın yaşadığı yerle ilgili. ama enkazın derinliklerindeyse, bir galeri açarak oraya girmemiz gerekiyorsa, bazen insanın masaları delen bacağını sıkıştığı yerden çıkarması iki buçuk üç saat sürüyor. ve her masada bir kat aşağı iner ve bazılarında Bazen enkazın arasından sürünerek geçmeniz gerekir. 1-2 saatte kurtulabilen vatandaşlar olduğu gibi 8-9 saatte kurtulabilen vatandaşlar da var.