Cemil Miriç, 1912 Balkan Savaşı sırasında Yunanistan’dan Hatay’a göç eden bir ailenin oğluydu. Babası Niyazi Bey, Antakya’da Ziraat Bankası müdürlüğü ve mahkeme heyeti olarak görev yaptı. Cemil Meriç, 12 Aralık 1916’da Hatay Reyhanlı’da doğdu. Hatay Lisesi’nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nü kazandı. Öğrenimini tamamlayamadan Hatay’a döndü. Bir süre ilkokul öğretmenliği ve tercüme dairesi müdür yardımcısı olarak çalıştı. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. 1942-1945 yılları arasında Elazığ Lisesi’nde iki yıl Fransızca okudu. 1946’da İstanbul Üniversitesi Yabancı Diller Bölümü’nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1955’te kör oldu ve görme yetisini kaybetti. Paris’e gitti ve 6 ay tedavi gördü ama sonuç alamadı. Tekrar Türkiye’ye döndü ama bir süre rahatsızlığı nedeniyle ağır bir depresyona girdi. Yine de öğrencilerinin desteği ve yardımlarıyla ölümüne kadar büyük bir özveriyle çalışmalarına devam etti. 1974 yılında İstanbul Üniversitesi’nden emekli oldu. 13 Haziran 1987’de İstanbul’da hayatı son buldu.
Cemil Miriç’in Hayatı ve Edebi Kişiliği
Görme yetisini kaybettikten sonra yazarlık hayatının en verimli dönemi çoktan başlamıştı. Çevresinde okuduğu Fransızca ve İngilizce metinleri sözlü olarak tercüme etti ve asistanlarına dikte ettirdi. Dikte ederek birçok makale yazmaya devam etti. 1963 yılından bu yana Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü’nde Sosyoloji ve Kültür Tarihi dersleri vermekte; Emekli oluncaya kadar bu derslere devam etti. İlk telif kitabı “Hint Edebiyatı” 1964 yılında yayınlandı. Dünya edebiyatını yazma fikriyle yola çıkan Cemil Miriç, İran edebiyatıyla başlamış ancak daha sonra Hint edebiyatına geçmiştir. Doğu medeniyetlerine yönelik eleştirileri ortadan kaldırmayı amaçlayan ve dört yıllık bir çalışma sonucunda ortaya çıkan eser, “On the Edge of a World” başlığıyla iki kez daha yayınlandı. Hint edebiyatından sonra Batı düşüncesinin önemli bir yönüne ışık tutmak amacıyla farklı bir bakış açısıyla çalışmaya başladı. Bu düşünceyle sosyalizm fikrinin temellerini atan ve sosyolojinin kurucusu olarak kabul edilen Saint Simon üzerine önemli bir eser kaleme almış, ancak ne yazık ki bunu basacak bir yayınevi bulmakta güçlük çekmiştir. Eser ilk olarak 1967 yılında Can Yayınları tarafından yayımlanmıştır.
1978-1984 yılları arasında, çoğunluğu Kubbealtı Derneği’nde olmak üzere birçok konferans veren Meriç, edebiyat tarihi ve düşünce tarihi özelliği taşıyan Kırk Ambar adlı eseriyle 1980 yılında Türkiye Milli Kültür Vakfı Ödülü’ne layık görüldü.
1981 yılında Ankara Yazarlar Birliği tarafından “Yılın Yazarı” seçildi. 1981’de yayınlanan Bir Facianın Hikayesi adlı derleme ve telifli derlemede farklı bir çalışma ve yakın tarih hesabı yaptı.
Tarihten sosyolojiye, felsefeden edebiyata geniş bir alanı kapsayan makale ve monografilerinde Batı ve Doğu kültürünü iyi tahlil etmiş bir aydın olarak özgün fikirleriyle dikkat çekmiştir. Eserlerini de oldukça dokunaklı bir üslupla kaleme almış, düşünce dolu cümlelerine az da olsa şiirsellik katmayı başarmış, nesir şiir tarzının en önemli örneklerini vermiştir.
Eserlerinde, vatanından ve vatanından kopmuş, kendini bulmaya çalışan insanların dramı ile birlikte; Türk aydınlarının katılığını her yönden ortaya koydu.
o çalışıyor
kontrol etmek;
Hint Edebiyatı (1964)
Dünyanın eşiğinde (1976)
Kültürden bilgiye (1985)
tarafından yazılmıştır;
Kırk Depo (1980)
Afet Hikayesi (1981)
Sosyoloji Notları (1983)
girişim;
Mağara Adamları (1978)
Günlük (1992)
Bu Ülke (1985)
Kaynak:
http://tr.m.wikipedia.org/wiki/Cemil_Meriç
http://mebk12.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/23/01/973757/icerikler/cemil-meric-kimdir_272081.html
yazar:Türkoğlu taraftarları
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]