“İnsan ve doğa zamanın yaratıklarıdır.”
İlya Prigogine
Rusya doğumlu Belçikalı fizikçi ve kimyager Ilya Prigogine (Moskova 1917, 2003) 1921’de ailesiyle birlikte Rusya’dan göç etti. Berlin’de geçici bir süre kaldıktan sonra Brüksel’e yerleşti. Prigozhin’in 1940’ların ortalarından beri geri dönüşü olmayan termodinamik süreçlerin incelenmesine odaklanan bilimsel çalışmaları, onun sanat ve felsefeye yönelik güçlü eğilimlerinden büyük ölçüde yararlandı. Prigozhin’in keşifleri, ölü maddeden canlı maddeye geçişi tanımlamanın temellerini attı ve motorlu araç trafiği, böcek popülasyonları, kanser hücresi büyümesi ve hatta sosyal sistemlerin analizi gibi çok çeşitli alanlarda kimya ve biyolojinin ötesinde devrim niteliğinde uygulamalara sahip oldu. 1977’de Nobel Kimya Ödülü Prigogine’e verildi. Prigogine “zamanın yeniden keşfinden” bahsediyor çünkü Newton ve Einstein bu boyutun insan zihni dışında var olmadığı görüşündeydiler. Prigogine’in çözümü, “zamanın oku” dediği şeyde yatmaktadır: “Zaman, gerçeği yaratma rolünü oynar ve olasılıklardan biridir. Düzenli ve düzensiz varlıkların varlığı, zamanın etkisine bağlıdır.
Fransızcaya çevrilen eserleri arasında şunlar yer alır: De l’etre au devenir (Alice, 1999), Les Lois du Chaos (Flammarion, 1999), L’homme devant l’incertain (O. Jacob, 2000), La fin des Certities ( Ey Yakup, 2001).
yazar:Tuncay Bayraktar
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]