Keçilerde hematoloji, özellikle son 1980’lerden beri büyük ilgi görmüş ve çok sayıda tutarsız normal hematolojik değer bildirilmiştir. Ortaya çıkan farklılıklar, keçilerin yaş grubu, ırk ve sağlık durumundaki farklılıklardan kaynaklanmaktadır. Bu, bölgenin iklimi ve ekolojisi, büyüklük ve uygulanan metodolojideki farklılıklar ile keçilerin karmaşıklığını artırır. Zamanla, normal keçi kanı kinetik değerlerinin makul standardizasyonu ile birçok tutarsızlık ortaya çıktı. Hem keçiler hem de koyunlar, sindirim solucanlarının (DTH’ler) aynı temel hastalıklarıyla enfektedir. Yuvarlak solucanlar, konak bağışıklık sisteminden kaçmak için birçok bilinçli yolla benimsenen son derece yaygın solucan parazitleridir.
İçindekiler
Helmintlerden doğuştan gelen lenfositler (ILC’ler)
Geçtiğimiz birkaç yıldan bu yana, hücreleri aktive etme ve helmint enfeksiyonuna karşı bağışıklık tepkisini sürdürme konusunda yeni oyuncular ortaya çıktı. Doğuştan gelen lenfoid hücre popülasyonları (ILC’ler), yakın zamanda keşfedilen çeşitli popülasyonlardan oluşan bir gruptur. Bu gruplar başlangıçta reseptör üzerinde herhangi bir spesifik antijen ifade etmez. Kazanılmış bağışıklık sistemini düzenlediği düşünülen doğuştan gelen lenfosit tip 2 (ILC 2) lenfositler, özellikle helmint enfeksiyonlarında ILC 2 fonksiyonlarını başarılı bir şekilde azaltmıştır. Tüm bunlar, hem T hücreleri hem de B hücreleri eksikliği olan farelerin keşfinden sonra gün ışığına çıktı.
ILC2 ve TH2 hücrelerinin fonksiyonel analizi, ortak rolleri paylaştıklarını göstermektedir. Bu iki hücre grubu, büyük miktarlarda sitokinleri hızla salgılamak için birbirleriyle doğrudan koordine olur ve etkileşime girer. Alarmin – IL 25 ekseninden çıktıktan sonra hücreler sitokinleri (tip 2) serbest bırakır. Konuyla ilgili çok sayıda araştırma, bu hücrelerin bağışıklık sistemi içindeki kökenine, farklılaşmasına, hareketliliğine, işlevine, esnekliğine ve iletişim becerilerine işaret etmektedir. ILC ailesi, ILC 1, ILC 2 ve ILC 3’ü içerir ve bu gruplar, yaygın doğuştan gelen lenfoid progenitörlerden (CILP’ler) kaynaklanır. CILP hücreleri, ILC öncüllerine (ILCP’ler) farklılaşır. Sistem, üç farklı doğal lenfosit grubunu işe alır. Ağırlıklı olarak IFN – & # 947; Tbx 21/T-bet’i ifade eden Tbx 21/T-bet ifadesi aracılığıyla ILC paket 1, ILC 2, GATA 3 ve RORa tarafından etkinleştirilir.
RORa, IL 5 ve IL 13’ü ifade eden ILC 2 demetinin geliştirilmesi için mutlak bir gerekliliktir. Literatürden yapılan alıntılar, ILC 2’nin gelişiminin oldukça gelişmemiş olduğunu göstermektedir. Transkripsiyon programları, doğuştan gelen lenfoid hücre sınıflarının ve alt kümelerinin moleküler özelliklerini tanımlar. Son olarak, ILC 3, IL 22 ve/veya IL 17 aracılığıyla sitokin sinyali ile uyarılan RORt’nin ifadesi ile karakterize edilir. ILC 2, bağırsakta yerleşik bir dokudur ve helmintik enfeksiyonda mukozal bölgede genişler. ILC 2’ler ilk olarak gastrointestinal (GI) nematod enfeksiyonu modellerinde tespit edildi. Bu hücre demeti, bağışıklık sistemini doku mukozası bölgelerinde, yani akciğer, ince bağırsak, kolon ve MLN’de modüle eder.
Bu hücreler ayrıca kemik iliği, dalak, karaciğer, böbrek ve yağ hücresi dokusunda da bulunur. Parazitler, goblet hücresi hiperplazisi, mukus üretimi, düz kaslarda hiperinflasyon ve sonunda solucanın atılması üretmek için bağışıklık tepkisini aktive ettiğinde ortaya çıkar. Helmint enfeksiyonunda önemli olan ILC grup 2 normal, proinflamatuar ve sitokin duyarlı gruplar olarak sınıflandırılır. Bu sınıflandırma son zamanlarda Germain ve diğerleri tarafından sorgulanmıştır. Bu model, göçmen yeteneklere sahip doğal ve adaptif soy boyunca dokuda yerleşik lenfositler kullanılarak daha da geliştirildi.
T hücrelerinden farklı olarak, ILC2 aktivasyonu sitokinlere bağlıdır ve ILC2 demeti, tip 2 sitokinlerin önemli bir doğal kaynağıdır.Yukarıda tartışıldığı gibi, helmint enfeksiyonu, tip 2 adaptif tepkileri indükleyerek, bağışıklıktan kaçınma stratejisinde SOS’a yol açarken, helmint enfeksiyonu, Bu kaçınma kalitesi onlarca yıl önce keşfedildi. Parazitik solucanlar da ev sahiplerinin bağışıklık tepkilerini değiştirmek için evrimleşmişlerdir. Bağışıklık yanıtının bu aşağı regülasyonu, asemptomatik hayvanlarda helmintin yaşam döngüsünü sürdürür.
Dönüştürücü sinyali, IL 5 ve IL 13’ün orta derecede salgılanmasıyla başlatılır. İkinci aktivasyon sinyalinde, IL 4, IL 9, granülosit-makrofaj koloni uyarıcı faktör (GM-CSF) ve Amfiregulin (IL 33 tarafından uyarıldıktan sonra üretilen protein) bağırsak doku hasarında üretilir). Bu sitokinler kuvvetli bir şekilde M & # 981; Migrasyon inhibe edici faktör (MIF), eozinofillerin hızlı üretimini indükler. ILC 2 grupları, enfeksiyöz olmayan bir enflamatuar yanıtı indükleyen anahtar biyomoleküller olan Alarminlere karşı oldukça duyarlı olma eğilimindedir.
TH tipi bağışıklık tepkileri
TH2 tipi bağışıklık tepkileri üç bağımsız modülden oluşur; Enflamasyon, yara onarımı ve helmint direnci. TH helmintlerine karşı tip 2 spesifik bağışıklık, interlökin (IL) 4, IL 5, IL 9, IL 10, IL 13, immünoglobulin (Ig) E ve kemokin ligandı CCL 11’in üretimini ileten CD4 TH 2 sinyal hücreleri ile sınırlıdır. • Helmintlerin, özellikle nematodların konaklarını etkilemesini önleyen çok sayıda çalışma. Bu, doğuştan gelen ve adaptif düzenleyici hücreler, enflamatuar sitokinler ve inhibe edici antikorlar için bir meydan okumaya yol açar. İncelenen bir örnek, proksimal mezenterik lenf düğümlerinde ILC2 havuzunda hafif genişleme gösteren kronik H. polygyrus enfeksiyonuydu.
Bu konuyla ilgili olası bir açıklama, bu tür enfeksiyonlara IL 1’946’nın neden olduğudur; Salınım ve bu IL 25, ILC grubu 2’ye yanıt olarak hareket eder. ILC grubu 2, GATA 3’ü salgılayan ve IL 2, IL 25, IL 33 ve IL 33 reseptörlerini (IL 33R) eksprese eden p38 MAPK’nın aktivasyonu ile tanımlanır. Bu faktörler sırayla, bu aktive edilmiş eozinofilleri, bazofilleri ve mast hücrelerini toplayan, göç eden ve sızan IgE’nin yanı sıra IL4 ve IL5’i de azaltır.
kaynak:
search.ed.ac.uk/portal/files/41308869/pim12450.pdf
journalals.plos.org/plosntds/article?id=10.1371/journal.pntd.0003627
yazar: Özlem Güvenç Ağaoğlu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]