Hatay’da ilk bayram: “Bu acıyı nasıl anlatalım…”

Haber: Fatoş Erdoğan

Anlaşılan Hatay’da ailesinden ve yakın çevresinden birini kaybetmemiş kimse yok. Hatay Defne’de sokaklar ıssız, mezarlıklar kalabalık. Toygarle Köyü’ndeki mezarlık, mezar taşı olmayan mezarlarla doludur. İnsanlar üst üste dört mezar taşı bulunan bir mezara gömülürler. Her mezar defne yaprağı ve çiçeklerle süslenmiştir.
Hatay’da yas var, bayram yok. 15 yıl bekleyip, evladını depremde kaybeden bir annenin sözleri bu acıyı nasıl yorumlayabilir?

Depremin üzerinden 75 gün geçti.

Hatay’da barınma ve hijyen sorunu devam ediyor. Hatay’da ilk bayram, binlerce insanı kaybettim ama kutlanacak bayram yok. Şehrin yıkımı devam ediyor. Sokaklardan ölüm kokusu geliyor.
Anlaşılan Hatay’da ailesinden ve yakın çevresinden birini kaybetmemiş kimse yok. Hatay Defne’de sokaklar ıssız, mezarlık kalabalık, Toygarlı köyündeki Defne mezarlığı ise mezar taşı olmayan mezarlarla dolu. İnsanlar üst üste dört mezar taşı bulunan bir mezara gömülürler. Her mezarda defne yaprağı ve çiçekler.
Hatay’da yas var, bayram yok. 15 yıl bekleyip çocuk sahibi olmuş bir annenin sözleri bu acıyı nasıl yorumlayabilir?

tatilimiz yok

Armutlu’da enkazı beklerken Fikret Zeybek ile karşılaştık.

“Bayramları eşimden, çocuklarımdan ayrı, enkazı bekleyerek geçiriyorum. Bayramlar bu mahallede çok hareketli geçerdi, sofralarımızı kurar sohbet ederdik. Bize bayram tatili olmaz, boğazım düğümlenir. ‘konuş. Sadece burada değil her yerde.” Yoksa insanlar bir gün gelip onlara bakamaz mıydı? Eminim kendi haline bırakmışlardır. Eminim insanlar acı içinde can vermiştir. Sanırım bin kişi. bu mahallede yaşarken kayboldu. Bundan daha kötüsünü umalım ama olamaz. Daha da kötüsü, buradaki insanlar imkansız denen şeyleri yaşadılar. Çocuklarımız hayatlarının geri kalanında bu travmayı yaşayacaklar.”

Ne aradık sorduk bayram bile gelmedi

Defne Bhattay’daki depremin üzerinden 75 gün geçti. metin b. Bayramın ilk günü görüştüğüm , arayanın soran olmadığını, bayramın bile gelmediğini söyledi ve ekledi:

“Kaldığımız bu çadırda kimse hayatta kalamaz. Banyo ve lavaboda sıkıntımız var. Su bile düzgün gelmiyor. Arayan soran yok, kaymakamlığa gitsen sen’ Yiyecek getireceğim, gitmezsen getirmeyecekler.” Sana kimse. Evimize girip eşyalarımızı çaldılar. Nasıl olduğumuzu sormadı. .Bayram bile gelmedi bayramı yaşamıyoruz umursamıyoruz Turunklo’da tuvalete ve çamaşıra gittiklerinde Nagy buraya ait değilsin diyerek geri çevrildiklerini söyledi. devlet, komün nerede?

bu hayat değil

Depremin ilk günlerinde Hatay’dan Ankara’ya giden ve 10 gün önce Hatay’a dönen Elmas Yıldırım, halen çadırda yaşıyor.

Çocuklarından, sevdiklerinden ve kardeşlerinden uzakta tatil yapan Yıldırım, “Her şeyimiz vardı, güzel bir aile bağımız vardı.

Önümüzdeki bayramda sevdiklerimizle, çocuklarımızla, arkadaşlarımızla evde olmamızı dileyen Yıldırım, şunları söyledi:

“Oda olsa da kurtulalım bu hayattan! Adına hayat denilebileceğini hiç sanmıyorum. Yutkunamıyorum, bizi sadece yaşayanlar bilir, yaşanan anlar…”