Güneş Dil Teorisi, Türk dilinin bütün dillerin atası olarak kabul edildiği bir teoriydi. Bu teoriye göre bütün diller Türkçeden türemiştir. Atatürk bu görüşü desteklemiş ve Avusturyalı dilbilimci Kvergyk’in Moğolca, Macarca, Mançu, Tongaca, Japonca ve Hitit dilleri arasındaki akrabalığı belirlemek amacıyla kendisine gönderdiği bir broşüre dayanarak araştırılmasını emretmiştir. Akdeniz ve Avrupa coğrafyalarına hakim olan dillerin kökenlerinin Orta Asya’dan geldiği görüşü de bu teoride yer almaktadır. İnsanın her zaman dış dünya ile iç içe olduğu varsayımına dayanır ve bu doğrultuda insanın kendisini ısıtan ve aydınlatan güneş ile etkileşime girdiği ilk fikir, güneş nedir, ısıtan ve ısıtan nedir sorusunu akla getirir. kendini aydınlatır, böylece güneş kelimesini oluşturan ilk kelime ..teoridir. Bu yaygın olarak çalışılan bir teoridir. Ancak uluslararası toplumdan fazla destek görmediği için terk edildi. 1936’da yapılan Üçüncü Türk Dili Kongresi’nde her yönden incelenen tüm sonuçlar ortaya çıktı. Bu konferanstan sonra elde edilen veriler 1935-1938 yılları arasında 25 ciltlik bir kitapta yayınlandı. Türkçeden silinmek istenen kelimeler başka dillere aktarıldığı için muhafaza edilmesinde bir sakınca olmadığı düşünülmüştür. Bu hararetli tartışmanın geldiği noktada, bu görüşü savunmaya gerek olmadığı için bu teoriden vazgeçildi. Güneş dil teorisinin geçerliliğini yitirmesiyle birlikte Türk dili ile ilgili tartışılan pek çok konu ertelenmiştir. 1960’lı yıllara gelindiğinde Türkçeyi sadeleştirme çabaları arttı. Bu akımın öncü kurumu Türk Dil Kurumu’dur. 1960’lı yıllardan sonra sadeleşme hareketi ile birlikte birçok tartışma açılmış ve birçok tartışma gündeme girmiştir. Kullanılan kelimenin menşei siyasi tasniflere konu olmuştur.
Kaynak:
Türk dilinin tarihi
yazar:Mustafa Büstan
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]