Fabrika işçileri, sendika üyeliği nedeniyle işten çıkarmalara karşı dava açtı

Birleşik Metal İşçileri Sendikası Eskişehir Şube Başkanı Recay Büyükbeyhan, “Tazminatsız işten çıkarıldılar. Nisan ayı maaşları ödenmedi. Sendikayı burada tanıyıp arkadaşlarımızı bırakana kadar mücadelemize devam edeceğiz.” buradan kovulanlar.”

Eskişehir Organize Sanayi Bölgesi’ndeki Maya Makina Fabrikası’nda işten çıkarılan DİSK’e bağlı Birleşik Metal İşçileri Sendikası üyesi işçiler, fabrika önünde işlem başlattı.

“Baskılarla federasyondan istifaya zorlandılar”

Birleşik Metal İşçileri Sendikası Eskişehir Şube Başkanı Recay Büyükbehan, konuyla ilgili şu açıklamayı yaptı:

“Maya Mekanik’in iş yerindeki işçilerle iletişime geçerek buraya üye olduk. 13 Aralık’ta bakanlığa başvurumuzu yaptık. Çoğunluk kararımız geldi. Lehimize oldu. Çoğunluk kararına işveren itiraz ederek iş akdini feshetti. 11 arkadaşımız aynı anda o arkadaşlarla çalışmaya başladık kapı işlemleri ondan sonra işverenin avukatı bizi aradı kapı ön işlemleri bitti sendika ile görüşeceğiz dediler. İşten atılan arkadaşları da çalıştıracağız’ diyen işçiler, toplu iş sözleşmesine başlayacağız denildiği halde istifaya zorlandı. Meslek açısından çok rahatsız edici.Güvenlik, fazla mesaiye zorluyorlar, her gün fazla mesai var, işçinin rızası olmadan sürekli fazla mesai talebi oluyor ve aynı zamanda arkadaşlarına işten istifa etmeleri için baskı yapıyorlar. Lonca.

Arkadaşlarımızı alana kadar mücadeleye devam edeceğiz” dedi.

Son kez 1 Mayıs’ta burada arkadaşlara işçilerin rızası olmadan fazla mesai yazılıyor. Arkadaşlar “1 Mayıs İşçi Bayramı yapacağız” diyor. 5 arkadaşımıza sendikadan istifa etmeleri için baskı yaptılar. 2 Mayıs’ta üretimi durdurmak zorunda kaldık. Burada 3 gün üretim durdu. belgelediler. 21 arkadaşımızın iş akdini de feshettiler. Ön kapıyı tekrar yapmaya başladık. Burada böyle kalamazdım. Farklı eylemler de yapacağız. Sonuç alana kadar burada devam edeceğiz. Bordrolamada sabit bir sistem yoktur. Tazminat verilmedi. Tazminat verilmeden işten çıkarıldılar. Nisan ayı maaşları ödenmedi. Buradaki sendikayı tanıyana ve buradan atılan arkadaşlarımızı tanıyana kadar mücadelemizi sürdüreceğiz.”

“Dışarı çıkmamız için belirlenmiş bir saat değildi.”

Tazminat verilmeden işine son verilen Nefes Bayaccı şunları söyledi:

“5 yıldır çalışıyorum. Geçmişim var. Toplam 7 yıldır buradayım. 13 Mart’ta örgütlenmeye başladık. 21 Mart’ta hak kazandık. önce işçi çıkartıldı işçi geri getirildi devam ediyoruz normal seyrinde çalışıyoruz çok çalıştık ama yönetici ve patronların baskısı altındaydık işimiz çok aksadı ama devam edicektik sendikalaştık ama bu baskılar çok yoğundu fazla mesai yaptırdılar ne zaman ayrılacağımız belli değildi asla 01:00 da devam etti ya devam ya da ayrılma baskısı vardı tek talebimiz bu tazminat hakkımız ödensin, maaşımız ödensin, arkadaşlarımız geri dönsün.”

“Sizinle çalışmak istiyoruz”

İşten atılan bir başka işçi olan Fely Tong, “Zaten burada iş güvenliği diye bir şey yok. Bir arkadaşımızın dört parmağını kaybetti. Birkaç arkadaşımız burada iş kazası geçirdi. Bekleyenler vardı.” Burada iki saat iki buçuk saat. Biz de sendikaya üye olalım dedik. Ama üzerimizde çok baskı var. İşveren bizi tekrar işe koysun. Biz sendika ile çalışmak istiyoruz” dedi. dedi.

“Haklarımızı almak istedik”

Fazla mesai nedeniyle sosyal hayatları olmadığını anlatan Cemil Coşkun, şunları söyledi:

“Üç yıldır burada çalışıyorum. Hakkımızı alamadığımız için sendikalara gittik. Asgari ücretle çalışıyoruz. Geçimimizi sağlıyoruz. Fazla mesai yapmak motivasyonumuzu düşürüyor. Sosyal çevremiz yok. Özel hayatımız yok.. Sadece hayatımız bu.. Tek hayatımız bu.. Hakkımızı aramak için sendikaya üye olduk.. Önce.. Sonra bastılar.. Sonra başladık protestolar.. Bir dakika tuvalete giriyoruz.Bu süre geçince maaşlarımızdan kesildiler.Sadece alıyorlardı hayır veriyorlar.Biz sadece hakkımızı almak istedik.Gerçek insanlar gibi davranmak istedik. Takdir. İşimizi sevdik. Vardiyalı işi onlara yaptırıyorlardı. Biz yine sesimizi yükseltmedik ama bir süre sonra sesimizi çıkarmak zorunda kaldık.”