Yüklü parçacıklar bir elektrik alanı oluşturur ve diğer yüklü parçacıklar üzerinde baskı oluşturur. Elektrik alan, iki kütle arasındaki yerçekimi etkisine benzer ve sonsuza kadar sürebilir. Uzaklığın karesi ile ters orantılıdır. Aralarında önemli bir fark var. Yerçekimi her zaman iki kütleyi birbirine çeker, ancak bir elektrik alanı da birbirini itebilir. Büyük kütleler genellikle net yük taşımadıkları için bu mesafelerde elektrik alan sıfırdır. Dolayısıyla evrendeki çekim kuvveti, elektrik alan kuvvetinden daha zayıf ve baskındır.
Elektrik alan uzayda değişkendir. Büyüklüğü, bir noktada bir birim yüke etki eden kuvvete eşittir. Test yükü, ana alanı yok etmeyecek kadar küçük ve manyetik alandan etkilenmeyecek kadar kararlı olmalıdır. Elektrik alan bir vektör miktarıdır. Büyüklüğü ve yönü vardır. vektör alanıdır.
Alan çizgileri, pozitif bir yükün pozitif yönde hareket yollarıdır. Bu çizgilerin fiziksel bir varlığı yoktur. Onlar hayalidir. Bu çizgiler 90 derecelik iyi bir iletkene girmelidir. Onlarla kesişmez veya yaklaşmazlar.
İçinden akım geçmeyen iletkenler yükün tamamını dış yüzeylerinde taşırlar. Yani iletken içindeki alan sıfırdır. Bu prensibe “Faraday kafesi” denir. Yani iletkenin içini dış etkilerden izole eder.
Statik elektrik, yüksek voltajlı ekipmanların tasarımında önemlidir. Her elektrik alanın bir sınırı vardır. Bu sınırı aşan elektriğe kırılma elektriği denir. Bu değer uzun alanlar için küçüktür. Bunun en açık örneği yıldırımdır. Yıldırım, bulutlar arasındaki elektrik alanının hava kaldırma seviyesini aştığı zamandır. 100 megavolta kadar yıldırım çarpması.
Bir elektrik alanın gücü, etrafındaki nesnelerden büyük ölçüde etkilenir. Özellikle köşeleri bükmeye çalışırken keskin yerlere yıldırım çarpar.
Kaynak:
Vikipedi
yazar:Halil İbrahim Arık
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]