Video oyunları bilişsel eğitimde hızla sıcak bir konu haline geliyor. Araştırmaların çoğu, oyun oynamayı hastaların performanslarını ve hafızalarını geliştirmelerine yardımcı olacak potansiyel bir araç olarak görüyor. Bununla birlikte, farklı türde video oyunlarının beyin beyaz maddesi ve bilişsel performans üzerindeki etkileri henüz detaylandırılmamıştır. Restoratif nörobilim ve nörobilim araştırmacıları, iki farklı oyun türünün (aksiyon ve strateji) öğrenme üzerinde farklı işlevsel etkileri olup olmadığını belirlemek için analizlerine devam ediyor.
Araştırmacılar, her oyunun farklı sonuçlar ürettiğini buldu. Spesifik olarak, strateji oyunları, hafıza ile ilişkili bir beyin bölgesindeki işlem hızı ve beyaz madde bağlantısı ile ilişkilendirilirken, aksiyon oyunları, ruh halini kontrol eden bir beyin bölgesi ile ilişkilendirildi. Her iki oyun türü de bellekle ilgili görevlerde daha iyi performans sağlar. Ayrıca, hızlı görevlerde daha yüksek performansın, strateji oyunları oynayan kişilere özgü olduğu da bulundu.
Gelişimsel disleksi, öğrenme güçlüğü kapsamında okuma ve yazmada güçlük yaşanan bir durumdur. Standart tanım, zeka, bilişsel ve duyusal yeteneklerin tamamen normal gelişmesine rağmen okuma yazma güçlüğü olarak özetlenebilir. bozuklukları, genellikle okuma sorunları olan bir kişi olarak tanımlanır. Bu arada disleksinin gerçekten var olup olmadığına veya durumun farklı insanlar arasındaki bireysel farklılıkları yansıtıp yansıtmadığına dikkat edilmelidir.
Washington Üniversitesi’nde yapılan bir araştırma, öğrencileri özel eğitime yönlendirmek için yazma zorluğu gibi tek bir öğrenme sorunu kategorisi kullanmanın bilimsel olarak desteklenmediğini gösterdi. Bazı öğrenciler sadece yazma sorunu yaşarken, bazı öğrenciler okuma ve yazma konusunda sorun yaşamaktadır. Disleksi ve disgrafi arasında beyinlerindeki yapısal beyaz madde ve gri madde fonksiyonel farklılıklarını tespit eden araştırmacılar, bulguların bu özel öğrenme güçlüklerinin her biri için özel tedavi gerektirdiğini vurguladılar.
UW Öğrenme Güçlüğü Merkezi başkanı psikolog Virginia Berninger’e göre, bulgular bu farklı engellerin farklı beyin temellerine sahip olduğunu gösteriyor. Bu nedenle, farklı tanı kriterleri ve farklı tedavi yöntemleri gereklidir. Çalışmaya, kelime okuma ve yazma güçlüğü çeken 17 disleksik çocuk, yazma güçlüğü çeken 14 disleksik çocuk ve 9 yabancı dil öğrencisi dahil olmak üzere 4-9. sınıflardaki 40 çocuk dahil edildi. Çocuklardan gösterilen harften sonraki harfi yazmaları, metindeki eksik harfleri tamamlamaları ve astronotlarla ilgili bir metin tasarlamaları istenmiştir.
UW Center for Learning Disabilities’de geliştirilen optik kalemlerle çocukların yazılarını kaydederken aktif beyin bağlantılarını gerçek zamanlı olarak ölçen fonksiyonel bir manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) cihazı kullanıldı. Üç grubun her biri, yazılı dil ve bilişsel görevlerde önemli farklılıklar gösterdi. Kontrol grubu, gri maddede daha fazla beyaz madde bağlantısına sahipti, bu da dil işleme ve bilişsel muhakeme ile ilişkili fonksiyonel bağlantıları kolaylaştırdı. Buna karşılık, disleksi ve disgrafisi olan çocuklarda daha az beyaz madde bağlantısı ve daha fazla gri madde bağlantısı vardı. Başka bir deyişle, beyinleri aynı görevleri yerine getirmek için daha çok çalışmak zorundaydı.
Araştırmalara göre bilgisayar oyunları oynamak disleksik çocukların daha iyi okumasına yardımcı oluyor. On iki saatlik oyun oynamanın, bir yıllık okuma çalışmasının veya okuma bozukluğu için geleneksel tedavilerin sonuçlarından daha iyi performans gösterdiği bulundu. Kanıtlar aynı zamanda araştırma ekibinin disleksiyi dil becerilerinden ziyade görsel dikkat ile ilgili problemlerle ilişkilendiren önceki çalışmasının bulgularını da destekliyor.
Padua Üniversitesi ve İtalya’daki Medya Bilimi Enstitüsü’nden Andrea Facchetti, animasyonlu video oyunlarının görsel dikkatin birçok yönünü zenginleştirdiğini açıkladı; çünkü disleksili çocuklar, dikkatlerini, yazılı kelime olduğu için anlamı ve bilgiyi özümsemeye daha hızlı yönlendirmeyi ve odaklamayı öğrendiler. yüklendi. İle birlikte. Sonuçlar, görsel dikkat eksikliğinin on çocuktan biri için okumayı çok zorlaştırdığını gösteriyor ve disleksinin temelinde bunun yattığı hipotezini destekliyor. Bugüne kadar, disleksi için video oyunlarını içeren onaylanmış bir tedavi yoktur.
Facoetti’nin Sando Franceschini, Simone Gori, Milena Ruffino, Simona Viola ve Massimo Molteni’nin de dahil olduğu ekibi, iki grup disleksik çocuğun aksiyonlu veya aksiyonsuz video oyunları oynamadan önce ve oynadıktan sonra okuma becerilerini, sesbilgisini ve dikkatlerini dokuz 80 dakikalık süre içinde inceledi. test ettikleri oturumlar. . Aksiyon video oyunu oyuncuları daha doğru ve daha hızlı okuyabildi. Uygulanan farklı dikkat testlerinde de daha yüksek başarı gösterdiler. Facoetti’ye göre bu bulgular, disleksinin altında yatan beyin mekanizmalarını anlamak için önemlidir.
Ancak bu sonuçlar, video oyunlarının herhangi bir denetim, kontrol veya kısıtlama olmadan kesintisiz olarak oynanması gerektiğini göstermez. Başka bir çalışma, günde bir saatten az video oyunları oynamanın çocuklarda ve ergenlerde daha iyi başa çıkma ile ilişkili olduğunu öne sürüyor. Oxford Üniversitesi’nde 10 ila 15 yaşları arasındaki 5.000 kişiyle yapılan bir araştırma, kısa bir video oyunu oynayan gençlerin daha önce hiç video oyunu oynamamış veya üç saat veya daha fazla video oyunu oynayanlara göre daha iyi uyum sağladığını buldu. Çalışma, günde bir ila üç saat “orta” oyun oynayanlarda olumlu bir etki bulamadı.
Yine Université Paris Descartes ve Columbia Mailman Halk Sağlığı Okulu’ndaki araştırmacılar tarafından yapılan ortak bir araştırma, video oyunları oynayarak geçirilen süre ile çocukların ruh sağlığı ve bilişsel ve sosyal beceriler arasındaki ilişkileri değerlendirdi ve belirli süreler boyunca oynanan video oyunlarının küçük çocuklar üzerinde olumlu etkileri vardır. Bulgular, 6-11 yaş arası çocuklar için Avrupa Okul Çocukları Ruh Sağlığı Projesi’nden elde edilen verilere dayanmaktadır.
Tüm sonuçlar erken müdahaleler için büyük umut vaat ediyor. Çalışmalar, risk altındaki çocuklara okumayı öğrenmeden önce verildiğinde disleksi olan çocuklarda semptomları azaltabilecek veya disleksiyi önleyebilecek bilimsel bulgulara dayalı tedavi programlarının önünü açıyor. Üstelik çocuklar eğlenerek iyileşecekler.
Kaynak:
-TLRichards, T.J.Grabowski, P.Boord, K.Yagle, M.Askren, Z.Mestre, P.Robinson, O.Welker, D.Gulliford, W.Nagy, V.Berninger, “Contrasting in Brain Patterns of Typing Associated disgrafi veya disleksi olan ve olmayan çocuklarda DTI Parametreleri, fMRI bağlantısı ve DTI-fMRI bağlantı korelasyonları ile”, NeuroImage: Clinical, (2015)
yazar: Juni Saraoğlu’nu aç
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]