Velázquez, 1599’da İspanya’nın Sevilla kentinde Juan ve Jeronima’nın altıncı çocuğu olarak dünyaya geldi. Anne ve babasından din, dil ve felsefe eğitimi aldı. On bir yaşında ressam Francesco Pacheco’nun atölyesinde resim ve edebiyat dersleri alarak kendini geliştirdi. Özellikle orantı ve perspektif üzerinde çalıştı.
1617’de ressam St. Giles Loncası’na kabul edildikten sonra kendi atölyesini kurdu ve Pacheco’nun kızı Joanna ile evlendi.
Velazquez tarihi sahneleri, portreleri, mitolojik ve kutsal konuları işleyerek saygın eserler vermiştir.
Aralık 1622’de genç kralın en sevdiği saray ressamı IV. Philip öldü ve kralın bakanı Kont-Dük Olivares boş pozisyonu doldurması için Velazquez’i çağırdı. İki yıl içinde ailesiyle birlikte Madrid’e taşınması için para aldı. Kraliyet Hizmetine, özel resimleri için aylık maaş, tıbbi yardımlar, konaklama ve ödeme sağlandı.
Velázquez’in iş yeri, Sevilla’nın büyük düşünürleri, sanatçıları, şairleri ve bilginleri için bir buluşma yeri oldu.
İnsanları ve durumları olduğu gibi göstermek için kendi doğasını ve sanatsal ilkelerini geliştirirken, eserin vurgulamak istediği bölümlerine göre kompozisyon tekniklerini de kullandı. Gevşek veya dokulu serbest fırça darbelerini duygusallık atmosferiyle değiştirdi. Figürleri tonlarla çerçeveleyerek, vurgu ve gölge arasındaki zıtlıkları ortaya çıkardı.
1627’de Kral Philip en başarılı İspanyol ressamlar için bir yarışma düzenledi. Resimlerin teması, Mağribilerin tarihsel olarak kovulması olarak belirlendi. Velázquez yarışmayı kazandı ve “Ogier de Camera” unvanını aldı.
1629’da Cenova’ya giden Velazquez, birkaç yıllığına İtalya’nın önemli sanat merkezlerini gezdi ve Ocak 1631’de Napoli’ye gitti. işinde baskındır. Birçok ustanın eserlerinin bulunduğu Floransa ve Roma’yı da ziyaret etti. Yaklaşık bir yıl Roma’da kaldı, usta tabloları kopyaladı ve kendi tuvali üzerinde çalıştı.
İspanya’ya dönen Velázquez, 1634’te Buen Retiro Sarayı’nın dekorasyonu üzerinde çalıştı. 1651’de San Luca Akademisi’nde bir yıl öğretmenlik yaptı. 1659’da Santiago Nişanı’nın en yüksek rütbesi ile ödüllendirildi. Böylece kendisine asilzade unvanı verildi. 1660’ta Madrid’de öldü.
En önemli eserleri arasında:
Bacchus, Çarmıha Gerilme, Aynadaki Venüs, Beyaz At, Sofradaki Köylüler, Breda’nın Teslim Edilmesi, Sarhoşlar, Emmaus’ta Yemekli Mutfak Sahnesi, Bebek Margherita, Kraliçe Isabella, Küçük Köylü Kızı, Kahvaltı, Meryem ve İsa, Demokritos, Sebastian de Moura’nın Cücesi , Breda’nın Teslimi, Zaragoza, Aziz Thomas, Prens Baltasar Carlos, Aziz Rufina, Sevilla Havzası, Minibüs, Villa Medici’nin Bahçesinin Görünümü, Üç Müzisyen, Juan Martinez Montanes’in Portresi, Kanlı Joseph Gömleği, Vulcan Demirhanesi, Ezop, Nedimeler, Magi Krallarının Tapınması, Meryem, Merkür ve Argos’un Taç Giymesi, Pablo de Valladolid’in Portresi, Kadın Terzi …
kaynak:
https://www.diegovelazquez.org
yazar: Börte Büşra Yavuz
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]