Kardeşler arası kıskançlık, kendinden büyük veya küçük kardeşi olan hemen hemen tüm çocuklarda görülen doğuştan gelen bir duygudur. Evet, kardeş kıskançlığı, çocuk sevgisiyle oluşan içgüdüsel bir duygudur… Kardeş kıskançlığı, belli durumlarda ve dönemlerde hararetlenen bir duygudur. Bu dönemler hemen hemen tüm çocuklar için aynıdır. Ancak bu dönemler geçicidir ve bebeğin daha fazla ilgiye ihtiyacı vardır.
Kardeş kıskançlığı dönemleri, genellikle belirli bir yaştaki bir çocuğun patlamaları ve evdeki bazı köklü değişikliklerin bir sonucu olarak daha belirgin hale gelir. Daha önce de belirttiğimiz gibi bu dönemler zor olsa da geçicidir. Sadece evdeki yetişkinlerin bu dönemde belirli kurallara dikkat ederek bu sorunu çözmeleri beklenir. Yetişkin çocukların (ebeveynlerin) bu kıskançlık krizinden en az zararı alabilmeleri için çok dikkatli ve profesyonel olmaları gerekir. Aksi takdirde çocuklar arasındaki bağ zedelenecek ve içlerinde kıskançlık büyüyecek ve bu durum ilerleyen yaşlarda ne yazık ki kaçınılmaz hale gelebilmektedir. Genelde kıskanıp kendinin ve ailesinin huzurunu bozan küçük çocuk hep büyük çocuk olmuştur. Bunun nedeni şu şekilde açıklanmaktadır. En büyük çocuk, ilk çocuk doğumdan itibaren benzersizdir ve tek ilgi odağıdır. Ebeveynler her zaman ilk çocukla ilgilendiler, çünkü o ilk çocuk, aynı zamanda tek çocuk için rahatlık ve zamanın mevcudiyeti ile. Buna banyo yapmak, yemek yemek, seyahat etmek, oyun oynamak ve herhangi bir aktivite dahildir. Ancak, aileye ikinci çocuk giren veya henüz girme sürecinde olan, büyük olan çocuk yaşına bakılmaksızın kredilendirilir. Yani annenin hamileliği ile başlayan (çocuğa bağlı olarak azalan) azalan ilgi, çocuğu çok olumsuz etkileyen kıskançlık duygularının ortaya çıkmasına neden olur. Aslında her ebeveyne göre çocuklar arasında asla bir fark yoktur. Ancak bu durum çocuklar için aynı değildir. Özellikle anne babasına aşırı bağlı olan çocuklarda, kardeşlerinin haberi bile hastalık sebebidir. Çünkü anne ve babalarının kardeşleri için her şeyi yapacaklarını ve sadece onu seveceklerini düşünürler. Buna olumsuz koşullara olan ilginin azalması da eklenirse, işler kontrolden çıkabilir ve kaçınılmaz hale gelebilir. Dünyaya onların gözünden bakmak gerekirse kimse sevgilisini, karısını kimseyle paylaşamaz, yerini başka birinin almasına tahammül edemezdi. Çocuklar tıpkı yetişkinler gibidir. Anne ve babasını kardeş oluncaya kadar kimseyle paylaşmadı. Bu nedenle kardeşine karşı duyduğu kıskançlık son derece normaldir. Burada iş anne babalara düşüyor. Bunlar aşağıdaki gibidir:
Kardeşler arasındaki kıskançlığı kontrol altına almanın yollarıben
İlk çocuğa (önceki ilgi nedeniyle) biraz daha inisiyatifle yaklaşın
– Aile kuralını anlayacağı şekilde ona anlatmalısınız ve bir erkek kardeşe sahip olmanın çok normal olduğu anlatılmalıdır.
– Birincisi ya da ikincisi, çocuğa kendini iyi hissettirecek sözler söylenmeli ve onun varlığını hissettirmesi için gerekli olmalıdır.
– İlk çocuk doğmadan önce ilk çocuğa kısaca ve sık sık güzel cümlelerle ve tatlı rüyalarla hatırlatılmalı ki kardeş geldiğinde boğulmasın.
Birinci çocuğa kız kardeşi hakkındaki düşünceleri ve değerlendirmesi sorulmalıdır.
– Çocuk kardeşine bakmak istiyorsa ondan yardım istenmeli ve bunun sonunda (Sen çok iyi bir abi-kardeşsin, seni seviyorum) gibi güzel ve takdir edici sözlerle çocuk cesaretlendirilmelidir. çok fazla).
– Çocuk istemiyorsa kendisine görev ve sorumluluk verilmemeli, olumsuz cümleler tekrarlanmamalıdır.
– Özellikle ablasının doğumundan önce büyük çocuğa onu çok mutlu edecek (ilgi alanına göre) özel bir hediye alınmalı ve kısaca kardeşinin ağzından ona bir mektup yazılmalıdır. ve güzel sözler ile hediyenin kardeşinden küçük bir karşılık olduğu anlatılmalıdır. Çocuk bunu anlayacak yaştaysa kardeşiyle güzel günler geçireceği anlatılmalıdır.
– Cinsiyeti ve yaşı ne olursa olsun kardeş, kardeşin en iyi arkadaşı, sırdaşı, yoldaşı ve oyun arkadaşıdır. Bunu ilk çocuğa doğru bir şekilde aktarmakta fayda var.
Kardeş kıskançlığında yapılmaması gereken ciddi hatalar
– İlk çocuk her zaman daha hassas ve kırılgandır. Bu asla unutulmamalıdır.
– Kardeşinin yanında çocuk asla olmaması gereken bir şeymiş gibi azarlanmamalı veya şiddete maruz bırakılmamalıdır. Bu, öfke ve küskünlük uyandırır ve çocuğun onurunu ciddi şekilde zedeler.
İki çocuk arasında ayrım yapılmamalıdır.
– Çocuğunuz birinden hoşlandığında (öpmek, koklamak, sarılmak gibi eylemlerde) karşı taraf kucaklanmalı ve hemen yer ayrılmalıdır.
Çocukların birbirlerine somut veya soyut olarak vurması, aşağılaması, aşağılaması veya baskı yapmasına müsamaha gösterilmemeli ve bu durumda eşit cezalar uygulanmalıdır.
Çocukları yaş ve cinsiyet açısından değerlendirmek en büyük hatadır. Her çocuk farklı bir bireydir ve kendi tabuları vardır. Buna saygı duymamak ve ona resmen yaklaşmak onu ağabeyine karşı kızdırır.
Kardeş kavgası çok normal ve kısa süreli bir olaydır. Bir ebeveyn olarak kardeşler arasındaki kavgada taraf olmak ya da suçlu aramak yapılan en büyük hatalardan biridir. Suçluyu aramak yerine sorunu çözmek daha iyidir.
Yukarıdaki örneklerle belirtilen kıskançlık ve hata ölçüleri kardeş kıskançlığının temel yöntemleridir. Bu kural ve örnekler doğrultusunda çocuğa nasıl davranılacağı belirlenmeli ve saygı kaybedilmeden bazı duygular aşılanmalıdır. Unutulmamalıdır ki ilk çocuğun hissettiği inisiyatif elbette onun daha çok sevildiği ya da küçüğün daha az sevildiği anlamına gelmez. Ancak belli bir yaş grubuna kadar (10-12) biraz daha anlamanız gerekiyor. İlgi odağı olduğu için aniden bırakması ciddi davranış sorunlarına ve depresyona neden olabilir. Küçük bir çocuk doğuştan bir erkek veya kız kardeşi olduğunun farkında olduğu için kardeş kıskançlığı ancak anne babanın sarılma, hediye alma, oyun oynama gibi eylemlerinde fark edilir. Yoksa bir ağabeyinin varlığı onun için her konuda sorun değil aksine mutludur. Bu duyguların ağabey için olumlu ve mutlu olabilmesi için anne babaların yukarıdaki kurallara dikkat etmesi gerekir.
yazar: Fred Akdoğan
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]