Karanlık korkusu çocuklarda sıklıkla görülebilse de ebeveynlerin zor bir gece geçirmesine neden olabilmekte ve çocuğu da olumsuz etkileyebilmektedir.
Her insanın zaman zaman yaşayabileceği ve hayatın akışında var olan korkular hayatımızın dördüncü ayından itibaren başlayabilse de korku hissinin ilk dört ayda bilinmediği yapılan araştırmalarla ortaya konmuştur. hayat. Çocuklarda korku gelişimi tıp dilinde niktofobi adı verilen bir hastalığa dönüşebileceği için bu aşamada çocuğunuza yardımcı olmaya çalışmanız gerekecektir. Çocuklarda korku 1 yaşında annelerinden ayrılınca başlarken, 2 yaşında yüksek sesler ve farklı şeyler, 3-5 yaşlarında ise annelerinden ayrılığın yanı sıra karanlık korkusu başlar. . Ayrıca 6 yaşındaki çocukların hayalet, canavar gibi yaratıklardan korkmaya başladıkları da görülmektedir.
Çocukların karanlıktan korkmalarının sebepleri bazen anne babalarından kaynaklanabilse de her zaman olduğu gibi bilinçli hareket etmek önemlidir. Anne babalar bilinçsizce kendi sözleriyle çocuğu korkuttuklarının farkına varmalıdırlar. Anne babaların o an yapmak istedikleri şeylerden dolayı çocuklarına cimri, doktor, karanlık, öcü, canavar gibi korkunç şeyler söylemeleri fobilerin oluşmasına zemin hazırlayacaktır. Çocukların karanlık korkusu diğer korku türlerinden biraz farklı olsa da eğer günlük hayatlarında hayvanlardan korkuyorlarsa gece hayatının döngüsünde kaçınılmaz olduğu için karanlık korkusundan kurtulmaları çok zor olacaktır.
Çocukların karanlık korkusuna karşı ilk yapmak istedikleri şeyin ebeveynleri ile yatmak olduğu görülürken, bu durum odasına geç kalan çocuklarda daha sık görülmektedir. Çocuklar odalarına geç kalmamalı ve bu en geç iki yaşına kadar yapılmalıdır. Karanlıktan korktuğu halde sizinle yatmasına izin vermeniz o korkuyu gidermeyecek ve bir süre sonra çocuğunuz sizsiz uyuyamayacak.
Çocukların karanlık korkularına karşı ne yapılması gerektiği, bu sorunun ortadan kaldırılması için atılması gereken adımlarla mümkün olacaktır ve buradaki sorumluluk ebeveynlere düşmektedir. Anne ve babanın çocuğunun yanında olduğunu göstermesi ve yatağında uyumasına izin vermek yerine birlikte çocuğun odasına gidip bir sorun olmadığını öne sürmesi daha doğru bir davranış olacaktır. Çocuklarda karşılaştığımız psikolojik sorunlar ya da durumlar karşısında her zaman empati kurabileceğimizi bilmek daha kolay çözüm bulabileceğimiz anlamına gelirken, yetişkinlerin de çocukken karanlıktan korktuklarını hatırlamaları ve çocuklarına karşı asla aşağılayıcı bir tavır sergilememeleri gerekir. Bebeklerle konuşurken göz hizasında olması yakınlaşmanızı sağlarken, etkili iletişim kurmak bebeğinizin daha kolay rahatlamasına yardımcı olacaktır. Anne babanın televizyon izleme alışkanlıklarına dikkat edilmesi de çocuğun korkularının ortaya çıkmamasına neden olabilir ve uyuyamayan çocukla gece geç saatlerde televizyonda korku filmi izlemek bu sorunu sadece davet eder. Çocukların hayatını olumsuz etkileyen ve dayanılmaz görünen durumlarda bir profesyonelden destek almanız gerekebilir.
yazar: Anais Ecker
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]