Toplanan deliller ve giysiler (kurban, ceset, saldırgan ve olay yeri) laboratuvarda kan, meni, saç, tükürük, ter, doku, lif ve diğer maddeler açısından incelenir. İlk müdahalelerden biri, titiz, seri gözlem yoluyla kanıtların değerlendirilmesinden ve biyolojik noktaların bulunması için stratejilerin değerlendirilmesinden ve geliştirilmesinden oluşan makroskopik analizdir. Biyolojik deliller çıplak gözle görülemediğinde teknolojik yardım kullanmak gerekir. Bunlar, tespit edilmesi gereken belirli dalga boylarına sahip adli ışık kaynaklarıdır. Günlük adli tıp pratiğinde, meni, tükürük, idrar ve ter gibi bazı biyolojik sıvıların gizli lekeleri, flüoresan ile tespit için belirli dalga boylarında optik radyasyon uygulanmasını gerektirir. Lifler ve kıllar aletsiz görülebilse de, arka plandaki kontrastın olmaması bunların görülmesini zorlaştırır. Bu gibi durumlarda, büyütücü mercekler veya ışıklar kullanmak, onları bulmalarına yardımcı olabilecek gölgeler oluşturmaya yardımcı olur.
Tanımlandıktan sonra, sıvının yüzeyine veya desteğine bağlı olarak, biyolojik kanıtlar sahada steril suya batırılmış çubuklarla çıkarılır. Ayrıca, kanıtların bir kısmı varsayımsal veya doğrulayıcı analiz için çıkarılmıştır. Eser miktarda kanıt varsa, orijinal desteğinde (doku) tutulmalı ve sonraki denemeler için yeterli kanıt kaldığından emin olarak analiz edilmelidir. Sanal renk reaksiyonu testi uygulamaları, insan soyunu belirlemek için doğrulayıcı bir testin seçilmesinde rehberlik etmesi açısından yararlıdır.
Bazı testler için, yıkıcı süreçlerin biyolojik kanıt miktarını hesaba katmak ve sonraki çalışmalarda koruma veya daha fazla kullanım için önlemler uygulamak önemlidir. Bazı adli tıp laboratuvarları, sperm hücrelerini tanımlamayı amaçlayan ışık mikroskopları kullanarak spermi analiz eder. Numunenin bir kısmı orijinal destekten ayrıldığı için bu prosedürle ilgili tartışmalar vardır. Bunu genetik profiller elde etmek için asgari bir kılavuz olarak düşünmek önemli olsa da, diğer analizlerin uygulanmasını zorlaştırır. Öte yandan, laboratuvarlar, sperm tespitinde artan hassasiyete izin veren floresan teknikleri uygulamak için hücre preparatlarının floresan mikroskopisini kullanır. Bu, analiz edilen sıvılarda hücrelerin varlığını doğrular.
İçindekiler
Biyolojik kanıtlardan hücre izolasyonu
Biyolojik hücrelerin karışımları, adli tıp genetiğindeki en büyük zorluklardan birini temsil eder. Prensip olarak, daha fazla birey farklı biyolojik sıvılarla bir karışıma katkıda bulunduğunda, farklı hücre tiplerini ayırarak bireysel genetik profilleri elde edilebilir. Spermi (erkek kısım) epitel hücrelerinden (dişi kısım) tercihli liziz ile ayırmak için geliştirilmiş standart DNA ekstraksiyon yöntemleri vardır. Ancak bu yöntemler tek kaynaklı spermi birden fazla erkek donörden ayırt etmede yetersiz kalmaktadır.
Bu amaca ulaşmak için son zamanlarda modern araçlar kullanılmaktadır. Lazer mikrodiseksiyon (LMD), 40 yılı aşkın bir süredir var olan bir teknolojidir. Bir mikroskobun büyütme gücü ile lazer teknolojisinin izin verdiği nesnelerin hassas kesimini birleştirir. LMD yalnızca son on yılda adli amaçlarla, özellikle sperm hücrelerini cinsel saldırı vajinal sürüntülerinden izole etmek için kullanılmıştır.
Lazer Mikrodiseksiyon (LMD)
LMD’nin adli tıpta kullanımı ilk olarak 2003 yılında cinsel saldırı vakalarının kayma smearlerinden sperm hücrelerinin elde edilmesi için bir yöntem olarak tanımlandı. LMD, morfolojik analize veya spesifik flüoresan boyalarla etiketlemeye dayalı olarak tek tek hücrelerin seçilmesine izin verir. Sperm mikrobiyota araştırması, sınırlı sayıda hücrenin olduğu durumlarda kapsamlı ve uzun vadeli olabilir.
Şimdiye kadar bu tekniğin iki çeşidi rapor edilmiştir: mikrodiseksiyon lazer kesim (termoplastik bir zarı eriterek hücrelerin toplanması) ve lazer kesim mikrodiseksiyon (hücrelerin bir mancınıkla toplanması). Bu tür LMD’lerin çalışma ilkeleri, hücreleri tanımlamak, çevrelerindeki destek tabakasında temiz kesimler yapmak için bir lazer kullanmak ve yabancı kontaminasyon riskini ortadan kaldıran hücrelerin fiziksel manipülasyonunu gerektirmemektir. Azospermik veya oligospermik katkı maddesi içeren bir karışımda hücre analizi daha zordur. Bunun nedeni, sperm hücrelerinin yokluğunda erkek ve dişi hücrelerin ayırt edilememesidir. Bu nedenle, spesifik floresan boyaların kullanılması gereklidir.
Floresan in situ hibridizasyon ve lazer mikrodiseksiyon
LMD kullanarak, spermatozoanın kuyruğu olmadığında, az sayıda spermatozoa olduğunda veya azospermi vakalarında mikroskobik parlak alanda spermleri ayırt etmek zordur. Bununla birlikte, lökositler ve epitel hücreleri gibi sperm olmayan hücreler ejakülatuar kanalda, üretrada ve semende bulunabilir. Floresan in situ hibridizasyon (FISH) yöntemi, hücre karışımlarında erkek hücrelerin dişi hücrelerden ayırt edilmesini mümkün kılar. DNA, X ve Y kromozomlarının (floroforlarla etiketlenmiş) DNA probları ile hibridize edilir. Daha sonra floresan mikroskop altında gözlem yaparak bireysel tanımlama sağlar.
FISH tekniği ile kombinasyon halinde LMD, spermatojenik olmayan erkek hücrelerin tanımlanmasını ve ardından epitelyal dişi hücrelerden ayrılmasını önemli ölçüde geliştirebilir. Bu tekniğin (LMD’li FISH) önceden ayrılması zor veya imkansız olan örneklerden otozomal profiller üretebildiği gösterilmiştir. Ek olarak, boşalma olmadan penetrasyon, dijital penetrasyon veya oral seks içeren durumlar dahil olmak üzere dişi hücrelerin erkek hücrelere oranının büyük olduğu diğer birçok numune tipinde uygulamaları vardır. Öte yandan, spermatogonia’nın boyut ve şekil farkını alarak epitel hücrelerinden ayrılmasını içeren başka ayırma yöntemleri geliştirilmiştir. Bu sonuçlar karışık genotipler verir.
Bireysel spermatogonia izolasyonu ve tespiti için kullanılan düşük hacimli polimeraz zincir reaksiyonu (LV-PCR), emme kılcal damarları ve mikroakışkan cihaz yöntemleri önerilmiştir. mDip tekniği ve flüoresan akışlı hücre ayrımı gibi hücre ayrımı için başka yeni yöntemler de önerilmiştir. İmmün etiketlemeye dayalı sitometri vajinal swablara veya arşivlenmiş materyallere değil, yalnızca taze vajinal lavaja uygulanabilir.
kaynak:
Researchgate.net/publication/51612703_DNA_testing_of_sexual_assault_evidence_The_laboratory_perspective
ncjrs.gov/pdffiles1/nij/grants/251036.pdf
yazar: Özlem Güvenç Ağaoğlu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]