İngilizce’de çin, hem “çince” hem de “porselen” anlamına gelir. Çin çanak çömlekçiliği, Neolitik dönemden beri gelişen bir sanat biçimidir.
Porselen, fırında pişirildiğinde sert, parlak ve neredeyse şeffaf hale gelen kuvars ve feldispattan oluşan yumuşak beyaz bir kil olan kaolinden yapılmış bir çanak çömlek türüdür. Gerçek Porselen İnce kaolin kili ve feldispat olup petyant ve çini taşı olarak da bilinir. Geleneksel beyaz ve mavi porselen, Çin’in güneyindeki bir kasaba olan Jingdezhen’den kaolin kilinden yapılmıştır. İran’da ithal edilen özel bir kobalt ile karıştırılarak keşfedilmiştir. Porselen ise estetik, sanatsal ve simgesel zevk vermek amacı ile üretilir.
Çanak çömlek, tamamen yeni bir malzemeye dönüşene kadar ince kilin yüksek sıcaklıklarda pişirilmesiyle yapıldı. Çin’de bulunan en eski kil çanak çömlek örnekleri, boyalı çiçekler, balıklar, insan yüzleri ve geometrik tasarımlarla dolu kaplardı.
Çin’in kuzey ve güney bölgelerindeki zıt jeolojik farklılıklar, iki bölgede geliştirilen seramiklerin renk, doku ve malzeme bileşiminde büyük farklılıklar göstermesine neden olmuştur.
Ming ve Qing imparatorluk dönemlerinde seramik teknolojisi gelişimini tamamlamıştır. Qing İmparatoru döneminde cam ve renkler gelişti, süs eşyalarının çeşitliliği arttı. Renkli seramiklerin çoğunda zemin rengi olarak beyaz kullanılır. örnek; Bu dönemde öküz kanı kırmızısı ve öküz kanı sarısı gelişmiştir. Açık yeşilin baskın renk olarak kullanılması, bu rengin Avrupa’da “tanıdık verte” olarak anılmasına yol açmıştır.
Çin seramiği, Avrupa ve Asya’da çanak çömlek üretimine ilham verdi. Özellikle Avrupa’da yüksek değer bulan porselen, Çin’de üretiminin sürekliliğini sağlıyor. Ancak 19. yüzyılda fabrikaların kurulmasıyla birlikte Avrupalılar seramiği keşfetmiş ve Çin porselenine olan talep azalmıştır.
Kaynak:
http://factsanddetails.com
https://theculturetrip.com
yazar: Börte Büşra Yavuz
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]