İnsanlar, özellikle son yüzyılda, binlerce yıldır yaşadıkları Dünya’yı tabiri caizse hamuru ile kapladılar. Herkes her gün kullandığı sentetik polimerlerin rahatlığına kapılırken, çöpler birikmeye devam ediyor. Her yıl milyonlarca ton plastik okyanus sularına karışıyor ve kimse nereye gittiklerini veya neden oldukları zararı bilmiyor. Plastik poşetler ucuz, hafif, dayanıklı ve biyolojik olarak parçalanmayan plastikten yapılmıştır. Şimdiye kadar yapılmış plastiklerin çoğu hala etrafımızı sarıyor. Birleşmiş Milletler Çevre Koruma Ajansı verilerine göre yılda ortalama 1 trilyon plastik poşet kullanılıyor ve plastiğin yüzde 5’inden azı geri dönüştürülüyor. Dünya plastik üretimi her 11 yılda bir ikiye katlanıyor ve önümüzdeki 11 yılda plastik üretmeye başladığımızdan beri ürettiğimizden daha fazla plastik üretmiş olacağız.
Plastik çöplerle ilgili yaşadığımız en büyük sorun, ondan kurtulamamamızdır. Parklarda, yol kenarlarında, caddelerde, bulvarlarda ve plajlarda plastik atıklarla karşılaşıyoruz. Ayrıca bu plastik çöpte biriken yağmur suları da sivrisinek ve diğer haşereler için üreme alanı oluyor. 2015 yılında yapılan bir araştırma, her yıl 4,8 milyon ton ila 12,7 milyon ton plastiğin okyanus sularına girdiğini tahmin ediyor. Araştırmacılar bu rakamlara tüm kıyı ülkelerinin ürettiği plastik atık miktarını hesaplayarak ulaştı. 192 kıyı ülkesinde yılda toplam 275 milyon ton plastik atık üretiliyor. Nüfuslarının büyüklüğü ve atık yönetim sistemlerinin doğası, hangi ülkelerin bu büyük miktardaki atık miktarına en çok katkıda bulunduğunu belirler. Ancak tüm bu çöplerin tam olarak nereye gittiğini takip etmek mümkün değil.
Okyanus sularında plastiğin takibini zorlaştıran şey, plastiğin şişelerde, çakmaklarda ve çantalarda atıldığı gibi kalmamasıdır. Mikroplastik olarak bilinen küçük parçalara ayrılır. Utrecht Üniversitesi oşinograf Erik van Sebille ve ekibinin okyanus yüzeyinde bulunan mikroplastik miktarını hesaplamayı amaçlayan bir araştırmasının sonuçlarına göre, yüzen mikroplastikler okyanustaki tüm plastik atıkların yaklaşık yüzde birini oluşturuyor. Kalan yüzde 99’un nerede olduğu bilinmiyor. Ne kadarının okyanus tabanında, ne kadarının kıyılarda veya kumsallarda, mangrov ormanlarında veya deniz organizmalarının bağırsaklarında bulunduğu bilinmemektedir. Denizlerin tüm bu plastiklerle nasıl bir ilişkisi olduğunu bilmiyoruz ve suları bu çöpten temizlemenin en iyi yolunun ne olduğunu bilmiyoruz.
Okyanuslardaki plastik atıklarla ilgili pek çok bilinmeyen var. Araştırmacı Boyan Slat tarafından başlatılan “Okyanus Temizleme Projesi” çalışanları, plastik atıkların denizlere ve okyanuslara nasıl karıştığını araştırmak için bir çalışma yürüterek, nehir sistemleri gibi su yollarının her yıl milyonlarca ton plastiği nasıl taşıdığını inceledi. Şimdiye kadar biriken çöplerin yanı sıra, plastiklerin okyanusa ulaşmadan toplanmasıyla uzun vadeli gerçek çözümlerin mümkün olduğu düşünüldüğünde, araştırmacılar önce nüfus yoğunluğu, ekonomi, atık yönetimi, topoğrafya, hidrografi ve baraj hakkında veri topladı. yerler. Bu veriler daha sonra farklı nehirlerden gelen plastik akışının saha ölçümlerine göre kalibre edildi ve nehirlerden okyanusa yıllık plastik girdilerin bir modelini oluşturmak için kullanıldı. Modele göre, her yıl 1,15 ila 2,41 milyon ton plastik, yalnızca nehirler aracılığıyla okyanuslara taşınıyor. Analizlerde okyanusa dökülen toplam 40.760 akarsu dikkate alınmıştır. Araştırmacılara göre, toplam girdilerin üçte ikisi, çoğu Asya kıtasında bulunan 20 nehirden geliyor. Modelleme ayrıca girişlerin sezonlar arasında çok değiştiğini gösteriyor. Tüm yıllık girişlerin dörtte üçü Mayıs ve Ekim ayları arasında okyanusa gidiyor.
Okyanustaki plastik kirliliği milyonlarca ton ağırlığındadır, yüzbinlerce su canlısını öldürür, alglerin ve diğer istilacı türlerin çoğalmasına neden olur ve PCB’ler (poliklorlu bifeniller) ve DDT (diklorlu bifeniller) gibi diğer oldukça tehlikeli kirleticiler için taşıyıcı görevi görür. . trikloroetan). Bilim insanları çözümün bu sorunu kaynağında durdurmak olduğunu söylüyor. Üretim ve tüketim kalıpları değiştirilmeli, gereksiz (örneğin tek kullanımlık poşetler) her türlü plastik kullanımına son verilmeli, geri dönüşüme önem verilmeli ve bu plastik akışının muslukları kapatılmalıdır. Bugün okyanuslarda yüzen 5 trilyon adet plastik atık olduğu ve 1200’den fazla deniz türünün bu plastiklerden etkilendiği belgelendi. Ne kadar zor olursa olsun, yaratıcı olmalı ve içinde yaşadığımız doğayı daha fazla plastiğin kaplamasını önlemek için elimizden gelen her şeyi yapmaya kararlı olmalıyız.
Kaynak:
– Jenna R. Jambeck, Roland Geyer, Chris Wilcox, ve diğerleri, “Kara-okyanus plastik atık girdileri”, Science, Cilt. 347, I.6223, (2015).
— Laurent Lebreton, Boyan Slat, F. Ferrari ve diğerleri, “Büyük Pasifik Çöp Alanının hızla plastik biriktirdiğine dair kanıt”, Scientific Reports, Cilt. 8, 4666 (2018).
yazar: Juni Saraoğlu’nu aç
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]