Çalışma, yalnızca uzun süreli radyasyona maruz kalmanın köpekleri nasıl etkilediğini değil, aynı zamanda bir çevresel felakette hayatta kalmak için ne gerektiğini anlamaya çalışmak için önemli ipuçları sağlıyor.
Uluslararası araştırma ekibi, Çernobil’deki köpekler arasında üç ana grup belirledi.
Genetik akrabalık temelinde, bu köpeklerin radyoaktif bölgedeki yerler arasında seyahat ettikleri, birbirlerine yakın yaşadıkları ve özgürce üredikleri anlaşıldı.
Araştırma ekibinden Dr. Elaine Ostrander, “Radyoaktivite farklı alanlarda farklı seviyelerde görülmesine rağmen, köpekler her yerde yaşıyor” dedi.
ABD Ulusal İnsan Genomu Araştırma Enstitüsü’nde köpekler konusunda uzman olan Ostrander,
Mansur Yavaş ve Ekrem İmamoğlu’nun cumhurbaşkanı yardımcısı olması yasal olarak mümkün mü?
“Bu kritik mutasyonları aramaya başlamadan önce kim olduğunu ve ne olduğunu bilmemiz gerekiyordu” dedi.
Radyasyon, harap elektrik santralinin etrafındaki yaklaşık 2.600 kilometrekarelik alanı etkilemeye devam ediyor. Radyoaktiviteye rağmen bölgedeki yaban köpeklerinin sayısı artıyor. Çernobil Araştırma Köpekleri Girişimi, 2017’den beri bu köpekler için veterinerlik hizmetleri sağlıyor.
Çernobil ve çevresinde 800’den fazla köpeğin yaşadığı tahmin ediliyor. Genellikle tesisin bakımı için gelen santral çalışanları tarafından beslenirler.
Köpeklerin yaklaşık yarısı elektrik santralinin yakın çevresinde yaşarken, diğer yarısı ise 14 kilometre uzaklıktaki Çernobil şehrinde yaşıyordu. Santral çalışanları için kurulan bir Slav yerleşim yerinde birkaç köpeğin yaşadığı biliniyor.
Araştırmacılar, bu popülasyonlar arasında bir miktar örtüşme olmasına rağmen, güç köpeklerinin genetik olarak Çernobil şehir köpeklerinden farklı olduğunu buldular.
Öte yandan, iki grup arasında çok az gen akışı vardı. Bu, nadiren iç içe geçtiklerini gösterir. Ekip, santralin etrafındaki güvenlik bariyerlerinin bu iki grubun ayrılmasını sağladığını belirtti.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]