On dokuzuncu yüzyılın en romantik ressamlarından biri olarak kabul edilen Caspar David Friedrich, 1774’te Greifswald’da on çocuğun altıncısı olarak dünyaya geldi. Sabun üreticisi olan babası Adolf Gottlieb Friedrich, Luthercilere sıkı sıkıya bağlıydı ve çocuklarını bu inançla büyüttü. Annesi ve kardeşlerinin erken ölümüyle zor bir çocukluk geçirdi.
1790’da Greifswald Üniversitesi’nde Johann Gottfried Koestorp ile sanat çalışmalarına başladı ve İsveçli profesör Thomas Thorild’den edebiyat ve estetik dersleri aldı. Thorild, Friedrich’e çağdaş İngiliz estetiği hakkında ruhani bir “iç göz” ile daha az elverişli fiziksel “dış göz” arasında ayrım yapması talimatını verdi. Friedrich, 1794’te Kopenhag Akademisi’ne girdi. Christian August Lorentzen ve manzara ressamı Jens Joel gibi öğretmenler tarafından eğitildi. Sturm und Drang hareketinden ilham alan ve ondan çıkan Romantik estetiğin dramatik şiddeti ve ifade tarzı, neoklasik biçimin terk edilmesi ile terk edilmesi arasında bir orta noktayı temsil ediyordu. Ruh yüceydi. İda miti, İzlanda Ossian ve İskandinav folkloru gibi kaynaklardan etkilendiler. Üstün yetenekli bir öğrenci olan Friedrich, resim yapmaya başlamadan önce akademik eğitimine antik heykellerin ve kalelerin kopyalarını yaparak başladı. 17. yüzyıl Hollanda manzara resmine çok ilgi duyuyordu.
1798’de kalıcı olarak Dresden’e yerleşti. Hint mürekkebi, suluboya ve kahverengi mürekkeple çoğunlukla manzara topografik eserler yaptı. 1801’den başlayarak, gördüklerinden ilham alarak Baltık kıyılarına, Bohemya’ya, Rissen Dağları’na ve Harz Dağları’na gitti. Çoğunlukla kuzey Almanya manzaraları olan resimleri, doğayı yakından gözlemlemesine dayanarak ormanları, tepeleri, limanları, sabah sislerini ve diğer ışık efektlerini tasvir etti. Rügen’deki kayalıklar ve Dresden veya Elbe çevresindeki alanlar gibi eskizler ve manzaralar tasarladı. Çalışmalarının neredeyse tamamını kalemle yaptı ve topografik bilgiler ekledi. Friedrich’in olgunluğunun incelikli atmosferik etkileri hafızadan şekillendi. Bu etkiler nihayetinde ışığın tasviri, güneş, ay, bulutların ve suyun aydınlatılması, Baltık kıyılarına özgü optik fenomenler ve daha önce boyanmamış şeylerle ilgilidir.
İlk büyük resmi, 1808’de sergilenen “Gemäldegalerie Dresden” olarak da bilinen “Dağlarda Haç” idi. Sanatçı olarak tanınması, Weimar yarışmasında “1805” ödülü ile kazanıldı. 1810’da Friedrich, Prusya Prensi ve Prensesi’nin iki eserinden etkilendikten sonra Berlin Akademisi üyeliğine seçildi.
21 Ocak 1818’de Friedrich, Caroline Böhmer ile evlendi. Boomer. Kibar ve alçakgönüllü bir kadındı. Çiftin üç çocuğu oldu.
Friedrich, Romantik dönemin önde gelen ressamlarından Philipp Otto Runge ile tanışmış ve şair Goethe’ye aşık olmuştur.
Haziran 1835’te felç geçiren Friedrich, Teplitz’de dinlenmeye karar verdi. Vücudunun belli bir yeri felçli olduğu için resim yapmaya devam etti ama sadece sulu boya ile çalıştı. Bu süreçte eserlerinde ölüm sembolleri ortaya çıktı. Mayıs 1840’taki ölümünden önce ikinci bir felç geçirdi ve yoksulluk içinde öldü.
En önemli eserleri arasında:
Watzmann zirvesi, Greifswald’da Meadows, Neubrandenburg’da gün batımı, buzlu denizde Eldana harabeleri, Risengebirge’de sabah, dağ geçişi, kış, sahilden ay ışığı, zirve, Rügen adasında Lyme kayalıkları
kaynak:
https://www.artble.com
http://www.theartstory.org
https://www.britannica.com
https://www.caspardavidfriedrich.org
yazar: Börte Büşra Yavuz
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]