1995 yılında Jean-Marc Bosman tarafından Belçika Futbol Federasyonu’na Avrupa Birliği Adalet Divanı’nda işçilerin hareket özgürlüğünün ihlali nedeniyle dava açıldı. Bu dava UEFA’da topa yön veren tüm futbolcuları doğrudan etkileyen bir sonuç doğurmuştur. Jean-Marc Bosman, Belçika Futbol Ligi ProLeague’de mücadele eden RFC Liege ile sözleşmeli olarak oynarken, sözleşmesinin bitmesine kısa bir süre kala başka bir kulüple anlaşmak istedi ancak Belçika Futbol Federasyonu buna şiddetle karşı çıktı ve taraflara herhangi bir müzakere için herhangi bir tazminat ödemedi ve bunun bir sonuca yol açacağını açıkladılar ve herhangi bir görüşme kapısının kapalı olduğunu teyit ettiler. Ancak Jan Bosman, sözleşmesinin sezon sonunda sona ereceğini belirtmesine ve aynı zamanda herhangi bir şekilde sözleşmesini yenilemek gibi bir fikrinin olmadığını belirtmesine rağmen, Dunkerque ile anlaşmak istedi ancak kulüp ve federasyon karşıydılar.
Jean-Marc Bosman’ın böyle bir görüşme yapmaya hakkı olmadığını savunan RFC Liege, transfer ücreti konusunda herhangi bir görüşme yapılmadan oyuncunun doğrudan oyuncuyla anlaşılamayacağını doğruladı. RFC Liege, sözleşmesi sona ermiş olsa bile oyuncunun herhangi bir bedel ödemeden Dunkerque takımına transfer edilemeyeceğini ve sonunda Jean-Marc Bosman’ın sözleşmesinin sona ermesine rağmen Dunkerque takımına transferini engellediğini ileri sürdü. Buna göre, Jan Bosman konuyu Avrupa Birliği Adalet Divanı’na, o zamanki adıyla Avrupa Topluluğu Adalet Divanı’na götürdü. Ön karar usulü ile önüne getirilen bu davada mahkeme, Jean-Marc Bosman’ın haklı olduğunu tespit ederek işçilerin hareket özgürlüğünün suç olduğunu gösterdi. İşçilerin serbest dolaşım özgürlüğünü kısıtlayıcı ve entegrasyon sürecini aksatıcı bir pozisyon olarak kabul edilen bu uygulamanın Avrupa Birliği’nin kurucu anlaşmalarına aykırı olduğuna karar veren Avrupa Birliği Adalet Divanı, Avrupa Birliği’nde topu yöneten tüm futbolculara uzanan ve oyuncuların elini güçlendiren bir karara imza attı.
Bosman kuları olarak da kabul edilen bu düzenleme sayesinde Avrupa Birliği veya Avrupa Ekonomik Bölgesi’nde resmi olarak faaliyet gösteren bir kulübün kayıtlı futbolcusu olan her oyuncu için bedelsiz transfer düzenlemesi getirildi. Bu sayede sözleşmesi biten veya bitmesine 6 ay kalan bir oyuncu herhangi bir kulüple herhangi bir izin almadan sözleşme imzalayabilecek. Sözleşmesi sona eren bir oyuncu, başka bir kulüple doğrudan sözleşme imzalayarak herhangi bir transfer ücreti ödemekten muaftır. Öte yandan, sözleşmesinin bitimine 6 ay veya daha az süre kalan bir futbolcu, bu süre içinde sözleşmesi devam eden kulüp dışında herhangi bir kulüple müzakere etme ve ön sözleşme yapma yetkisine sahiptir. Böyle bir durumda sözleşmesi 6 ay veya daha kısa sürede biten bir oyuncunun başka bir kulüple sözleşmesi varsa, sözleşmesi bitene kadar transfer edilemez. Bu durumda oyuncu başka bir kulüple sözleşmesi olsa bile mevcut sözleşmesine göre eski kulübüyle maç oynamaktan imtina edemez.
Bosman Kuralları geldikten sonra birçok futbolcu bu fırsatı değerlendirdi. 1996’da Edgar Davids, Ajax Amsterdam’dan Milano’ya ücretsiz olarak taşındı. Bu durum AFC Ajax için ciddi bir mali kayıp anlamına gelse de AC Milan için önemli bir yeni varlıktı. 1999’da Steve McManaman aynı uygulamadan yararlandı ve Liverpool’dan Real Madrid’e ücretsiz olarak taşındı. 1995 yılında getirilen bu yeni kural ile Avrupa kulüpleri, oyuncuların sözleşme sürelerine büyük önem vermiş ve sözleşmelerini yenilemek istemeyen futbolcuları sözleşmelerinin bitimine bir yıl kala satmayı tercih etmişlerdir.
yazar:Emir Karasu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]