İçindekiler
yalnız
• İtalyan edebiyatında geçtiği şekliyle iki bölümden dört dize ve üç dizeye kadar 14 mısradan oluşan, klasik Avrupa edebiyatında yaygın olarak kullanılan ve Türk şiirinde nadiren rastlanan bir şiir biçimidir.
• Kafiye kalıbı (abba-abba-ccd-ede veya edd) şeklindedir.
Not: Sone şeklini Türk edebiyatında ilk kez Servet-i Fünun şairleri kullanmıştır.
üçüncü don
• Üç mısradan oluşan bir İtalyan mısra şeklidir.
• Kafiye düzeni (aba -bcb- cdc -ded…) şeklindedir.
• İlk olarak İtalyan edebiyatında kullanılan bu form daha sonra diğer edebiyatlarda da kullanılmıştır.
• Dante’nin İlahi Komedya’sının bu üslupla yazılmış olması dikişin yaygınlaşmasını sağlamıştır.
• Terza-rima, Türk edebiyatında ilk olarak Servet-i Fünun döneminde tek bir manzum olarak Tevik Fikret’in ehrâyn şiirinde denenmiştir; ikincisi. Meşrutiyetten sonra zaman zaman kullanılmışsa da yaygınlaşmamıştır.
triol
• On dizelik bir âyettir.
• İki satırlık heceyi takip eden iki dört satırlık hece.
• İlk iki mısra, birinci kıtanın son mısrasında başta, ikinci kıtanın son kıtasında ise ikinci mısra baştan tekrar edilir. Ancak tekrar edilen kısım, diğer satırlarla anlam bakımından uyuşmalıdır.
• Kafiye kalıbı “AB – aaaA – bbbB” şeklindedir.
ülke
• Batı şiirinde, mitlere ve peri masallarına benzeyen, genellikle hüzünlü ve bazen de absürd olan eski öyküler işlenir. Üç uzun ve kısa çizgiden oluşan bir ev formudur.
• Uzun satır sayısı değişebilir (7,8,9….20), ancak diğer satırlarda ilk satırdaki kadar satır bulunmalıdır; Açıklama cümlesi genellikle 4-5 mısra uzunluğundadır.
• Şiirdeki kafiye düzeni şairin konumuna göre değişmekle birlikte genel olarak çapraz kafiye kullanılmıştır.
kaynak:
C. Dilçin, Örneklerle Türk Şiiri, TDK Yayınları
yazar: Sarpil Altunyay
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]