Anadolu’ya özgü bir tür olan Ankara tavşanı, Ankara kedisi ve keçisi kadar iyi tanınmamaktadır. Bunun nedeni ise 17. yüzyılda çoğaltılmasına ve korunmasına gereken önemin verilmediği Türkiye’de yok olmasıdır. Yine o dönemde yurt dışına götürülen bu hayvanlar İngiltere, Fransa, Almanya ve Amerika’da çok rağbet görmüş ve çeşitli türleri ortaya çıkmıştır. Ülkemizde Almanya’da yaşayan bir Türk vatandaşı yeniden üretimin başlamasına yardımcı oldu ve Almanya’dan dönüşünde bu hayvanları yanında getirdi.
Ankara tavşanının özellikleri
Uzun tüyleriyle dikkat çeken Ankara tavşanı, bu özelliklerinden dolayı çoğunlukla yünü ile beslenir. Bu otoburların et kalitesi de iyidir. Boynu kısa ve başı yuvarlaktır. Kulakları diktir ve uçlarında püskül benzeri tüyler vardır. Ayakları ince ve uzundur. Taşındıkları ülkelere adapte edilerek elde edilen farklı yün türleri, farklı yün özelliklerine sahiptir. Fransız Angora’nın yünü kalitelidir ve boyama ve eğirme için daha uygundur. Alman Angora yünü daha yumuşak ve daha verimlidir. İngiliz Ankara kedisinin başı ve ayakları çok daha kıllıdır. Daha fazla tarama gerekiyor. Ülkemizde üretilen bu hayvanların bakım alanlarının donatılması pahalı ve emek gerektirmektedir. Çünkü Ankara tavşanları kafeslerde tek tek barındırılmaktadır. Söz konusu kafesler, hayvanın beslenme, barınma ve üreme ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde olmalıdır. Beslenme dikkat gerektirir. Başlıca yiyecekleri kaliteli baklagiller, saman ve kaba yemdir.
Yünleri uzun olduğu için taranmaları gerekir. Koyun yününe göre yünü daha fazla ısıttığı için daha değerlidir. Ancak yünlerinin bakımının zorluğu nedeniyle bakımları yaygın değildi. Büyük işgücüne sahip ülkelerde daha fazla büyümüştür. Bu hayvanların en büyük sorunu tüylerini yutmaları. Bu özellik Ankara kedilerinde de bulunur. Tüylerini yutan bir hayvan kıllarından kurtulamaz ise çeşitli rahatsızlıklara neden olur, yeterince beslenemez ve bu da hipotermiye yol açar. Sorun devam ederse, ölüme yol açabilir. Yün belli bir uzunluğa gelince kırkılır. Kırpma yapılırken çok soğuk günlerde yapılmaz, sıcak günlerde sık kırpılması hayvan sağlığı açısından faydalıdır. Anne tavşan kendi tüylerini yolar ve aileyi yavrularına hazırlar. Bir dişi doğum yaptıktan sonra yetersiz beslenirse veya korkarsa, yavrularına zarar verme şansı önemli ölçüde artar. Tavşanın gebelik süresi otuz üç gün sürer. Yılda birkaç kez üreyebilir. Yüksek kaliteli tavşan yünü paltolar, şapkalar vb. yapımında kullanılır. Terlik ve oyuncak yapımında biraz daha düşük kaliteli türler kullanılır.
Günümüzde Ankara tavşanı üreten ülkelerin başında; Çin, Almanya, Fransa, Brezilya gibi ülkeler geliyor. İtalya, Fransa, Almanya ve Japonya gibi ülkeler bu yünleri işleyen ülkelerdir. Bugün ülkemizde üretim bazı sorunlarla devam etmektedir. Bunun nedeni artan maliyet ve işçiliktir. Ayrıca bu tür yünler Çin gibi ülkelerden çok daha ucuza satın alınabiliyor. Bu hayvanın eti de oldukça kalitelidir ve etindeki kolesterol oranı da oldukça düşüktür. Bu nedenle yaşlılar ve damar sertliği olan kişiler tarafından tüketilmesi tavsiye edilir. Ayrıca Ankara tavşanları kafeslerde yetiştirildikleri için etleri çok daha lezzetli olabilmektedir.
Sonuç olarak endüstriyel olarak bu şekilde üretilen Ankara tavşanlarını beslemek isteyenler olacaktır. İnsanlara eşlik eden iyi bir evcil hayvan olma avantajına da sahiptir.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]