Bazı çocuklar diğer çocuklardan farklı davranırlar. Daha agresiftir, arkadaşlarına ve çevresine vurup itmek ister. Okullarda ve anaokullarında bu tür çocuklarla uğraşmak çok zordur. Çünkü diğer arkadaşlarına zarar verme potansiyeline sahiptirler ve çevreyi bozabilirler. Diğer çocukların ailelerini rahatlatmak ve bu çocukları okullarda kontrol etmek öğretmenin elindedir. Bu anlamda her insan kendine göre haklı olabilir ama her çocuk çeşitli sebeplerle fizyolojik ya da psikolojik rahatsızlıklar yaşayabilir. Olumsuzlukların her an herkesin başına gelebileceği mantığına katılmayan çocuklar toplumdan ve sınıftan dışlanmamalıdır. Çocuğa doğru yaklaşıldığında saldırgan çocuk kontrol altına alınır.
Saldırgan bir çocuk, dikkat çekmek için genellikle belirli davranışlar sergiler. Okul arkadaşlarıyla dalga geçiyor, ellerinden kitap ve defterlerini alıyor ya da kalemini alıp kitabını ve defterini çiziyor. Oyun ortamında oyunu bozar, başkasının oyununu elinden alır. Konuşmak yerine bir iletişim aracı olarak vurmayı, ısırmayı ve tükürmeyi seçti. Bu olumsuz davranışları sergileyen çocukların arkadaşları, çocuğun isteklerini yerine getirerek onları karşılamaya çalışırlar. Böylece saldırgan bir çocuk daha saldırgan davranmaya başlar. Doğru yolda olduğunu düşünüyor.
Bazı çocuklar özgüvenleri olmadığı için agresifleşirler. Aile ortamında şiddete maruz kalan ve takdir edilmeyen çocuklar, farklı bir ortama girdiklerinde kendilerini kanıtlamak için kısır tavırlar sergilerler. Aslında kızmalarının nedeni savunma halinde olmalarıdır.
Saldırgan bir çocuğu sakinleştirmek için öncelikle çocuğun neden bu durumda olduğunu bulmak gerekir. Nedeni bilinmeden sonuca ulaşılamaz. Sabır ilk şartlardan biridir. Tutumları değiştirmek zaman alır.
Çocuğa davranışının yanlış olduğu söylenmelidir. Ama yumuşak olmalı. Sert tutum ve davranışlar çözüm yerine sorun yaratır.
Genel olarak bir erkek çocuğun vurması, itmesi ve kavga etmesi normaldir. Bunu erkeklik göstergesi olarak kabul eden aileler var. Bu durumda erkek çocuklar hareketlerini normal kabul eder ve hareketlerini pekiştirirler. Burada ailelere büyük görev düşüyor. Çocuklara ayrımcılık yapılmamalı, vurmanın, kavga etmenin, zarar vermenin yanlış olduğu anlatılmalıdır. Erkeklerin olumsuz davranışlarını onaylayıp kızların davranışlarını kınamak yanlıştır. Böylece pasif kadınlar ve agresif erkekler yetiştirilir.
Saldırgan bir çocuk başka bir çocuğa zarar verdiğinde, önce saldırıya uğrayan çocukla ilgilenilmelidir. Çünkü saldırgan bir çocuğun amacı dikkat çekmektir.
Agresif çocukların da ilgi alanları vardır ve bu alanlara yönlendirilmelidir. İyi davranışlarından dolayı kesinlikle takdir edilmeli ve ödüllendirilmelidir.
Saldırgan çocuklar toplumdan dışlanmamalı, aksine topluma kazandırılmaya çalışılmalıdır.
yazar:Sarpil Altunyay
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]