28 kişiyi kurtaran Muğla Büyükşehir ekipleri afet bölgesinden ayrıldı

Muğla Belediyesi’ne bağlı arama kurtarma ekipleri Hatay’da moloz kaldırma işlemi başlarken deprem bölgesinden ayrıldı. 28 kişiyi enkazdan çıkaran ekipten Yavuz İlhan, “Hayat kurtarmanın mutluluğunu tarif etmek mümkün değil” dedi.

6 Şubat’ta on kentte büyük yıkıma neden olan Kahramanmaraş depreminin ardından afet bölgesinde bulunan ve 28 kişiyi enkaz altından sağ olarak çıkaran Muğla Belediyesi’ne bağlı arama kurtarma ekipleri, enkazın başlaması nedeniyle Muğla’ya döndü. kaldırma işi. alanda.

Afet bölgesinden döndükten sonra ekipler, bölgede yaşadıklarını şu sözlerle anlattı:

Moneyamin Kalkanı: Savaş alanı gibiydi. 8 katlı binanın altında çalışma yapılırken artçı sarsıntılar yaşanmaya devam etti. Bina ağır hasar gördü ve çökmesi muhtemeldi. Eğitim ve tecrübemiz olmasına rağmen tehlike çalışmaları yoğundu. Deprem bölgesine geldiğimizde büyük bir felaket olduğunu gördük. Savaş alanı gibiydi. Cehennem gibiydi. Her molozun altından sesler yükseliyordu. Kurtarma çalışmalarına başladık. İlk gün bir çocuğu ve orta yaşlı bir insanı kurtardık. En büyük sorunu koordinasyon ve iletişimde yaşadık. İnsanlar birbirine ulaşamadı. Ulaşım ve iletişim olsaydı, işler farklı olurdu. Zaman geçtikçe umutlarımız azaldı. 7’ye 8 katlı binaların altında çalıştık. Sürekli titremeler oluyordu. Bu sarsıntılara rağmen inip tekrar binaların altına girdik. Çalışma alanında çok fazla tehlike olmasına rağmen enkaz altında kalan vatandaşlarımızı çıkarmaya çalıştık.

Murat Kan Öztürk: Depremin hemen ardından Hatay bölgesine taşındık. Kaza mahalline vardığımızda facianın büyüklüğünü gördük. İnsanların feryatlarını, feryatlarını duyduk. Binalar yerle bir edildi. Gölcük depremini daha önce de görmüştüm. İlk defa böyle bir şeyle karşılaştım. Bölgede elektrik ve su yoktu. Enkazdan kalıntıları temizlemeye başladık. Ekip olarak bulup çıkaramadığımız vatandaş kalmadı. Emre adında 19 yaşında bir arkadaşa ulaştık. 12 saatlik çalışmanın ardından enkazdan çıkardık. Bu sırada artçı sarsıntılar oldu. 28 hemşehrimizi enkazdan çıkardık. Rabia adında 29 yaşındaki bir arkadaşımızı en son 152 yaşında görmüştük.”

Yavuz İlhan: Hatay’a girdiğimiz ilk gün dedik ki: Cehennem çukurunda nasılız? Yıkılmayan bina kalmadı. Gördüğümüz her şey mahvoldu. İlk gün girdiğimiz binada 1,5 yaşındaki bebeği iki buçuk saatlik çalışmanın ardından kaldırdık. Annesine teslim ettik. Hayat kurtarmanın mutluluğunu tarif etmek mümkün değil. O çocuğu oraya götürmek bize güç ve ilham verdi. Çocuğu kurtarmanın gücüyle diğer yaralıyı enkaz altından kurtardık. Tehlikeli binalar vardı. Yanında binalar vardı. Artçı sarsıntılarda bu binalar yıkıldı.”