Büyük yıkıma ve can kayıplarına neden olan 6 Şubat depreminden koruma altındaki kadın ve kadın konukevleri de etkilendi. Mor Çatı Kadın Sığınmaevi Vakfı, deprem bölgesindeki barınma koşullarını araştıran ANKA haber ajansının sorularını yanıtlayarak, bölgede yaptığı incelemelerde kadın ve çocukların tedbir amaçlı başka beldelere tahliye edildiğini ancak depremzedelerin bulunduğunu bildirdi. barınmaya ihtiyaç duyduklarında başka bir şehre yerleştirilene kadar kadınların güvenliğini sağlayacak mekanizmalar yok. Moore Rove, bölgede şiddete maruz kalan kadınların başvurabilecekleri mekanizmalar geliştirilmesinin önemine dikkat çekerek, eylem mekanizmalarından en kısa sürede haberdar edilmeleri konusunda uyardı. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı konuyla ilgili sorulara yanıt vermedi.
Kahramanmaraş’ta 46 binden fazla vatandaşın hayatını kaybettiği depremlerin üzerinden bir ay geçti. Afet bölgesi ilan edilen 11 vilayetteki yaralar aradan geçen süreye rağmen tam olarak sarılmadı. Bugün bile depremzedeler temiz su, çadır, yiyecek ve hijyen sorunları yaşıyor. Bölgedeki afet mağdurları, krizi yönetememekten ve koordinasyon eksikliğinden şikayetçi. Hemen hemen her gün meydana gelen artçı sarsıntılarla hayatta kalanlar 6 Şubat gecesinin korkusunu yeniden yaşarlar.
Öte yandan, bu 11 ilde koruma altındaki kadınların durumu belirsizliğini koruyor. 6 Şubat gecesi meydana gelen 7,7 ve 7,6 büyüklüğündeki depremlerde binlerce ev, iş yeri ve kamu binası yıkılırken; Buralardaki kadın konukevlerinin akıbeti ve burada ikamet eden kadınların durumu merak konusudur.
Deprem bölgesindeki kadın konukevlerinin durumunu araştıran ANKA haber ajansı, konuyla ilgili yurt genelinde 41 kadın konukevi bulunan Mor Çatı ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na sorular yöneltti. Aile Bakanlığı sorulara yanıt vermedi. Öte yandan Moore Roof, ANKA’nın sorularını şu ifadelerle yanıtladı:
Kadın örgütleri, STK’lar ve ilgili kamu kurumlarıyla görüştük.
“Moore Roof Kadın Sığınma Evi olarak deprem bölgesinde yer alan ilçelerdeki kadınların deprem sonrası ne gibi ihtiyaçlara sahip oldukları, şiddete uğrayan kadınlar için neler yapılabileceği, hangi mekanizmalara ihtiyaç duyulduğu sorularına yanıt aramak için buradayız. ne gibi önlemler alınabilir, neler yapılabilir.İhtiyaçlar, bu bilgiler ışığında çalışmalarımızı planladık ve deprem bölgesini gezdik.Diyarbakır’dan başlayarak 5 ili gezdik: Malatya, Adıyaman, Merkez Pazarciyek-Kahramanmaraş, Islahat / Gaziantep, Defne-Samandağ-Antakya / Hatay Bu noktalarda gönüllü çalışan kadın kuruluşları ve bazı sivil toplum kuruluşları ve ilgili kamu kurumlarıyla toplantılar yaptık.
Adalet ve Kalkınma Partisi temsilcileri tarafından koordinasyon eksikliğinin kabulü
“Koruyucu ilticadaki kadın ve çocuklar güvenli bir şekilde başka şehirlere taburcu ediliyor”
Bölgedeki sığınma evlerinde kalan kadın ve çocukların kayıp olmadığı, daha çok fiziksel yaraları olduğu ancak sığınakların çoğunda hafif veya ağır hasar olduğu bilgisini aldık. Sığınaklardaki kadın ve çocuklar, uğradıkları zarar ve artçı sarsıntı ihtimali nedeniyle önlem olarak güvenli bir şekilde başka şehirlere paylaştırıldı. Deprem bölgesindeki ilçelerde süresiz olarak barınak çalışmasının yapılmayacağı, barınma ihtiyacı olan kadınların başka ilçelere yönlendirileceği paylaşıldı. Tüm bunlara ek olarak, bölgedeki deneyimlerimize göre, kurum ziyaretleri sırasında maruz kaldıkları şiddet nedeniyle destek mekanizmalarına ihtiyaç duyan veya başvurmak zorunda kalan kadınların yaşadıkları zorlukları gördük.
Önlem alınmadığı takdirde bölgede kadınların şiddete uğrama olasılığı daha yüksek olacaktır” dedi.
Ayrıca deprem bölgesinde yaşamını sürdürebilen kadınların, şiddete maruz kalmalarını önleyecek bir önlem alınmadığı sürece şiddete maruz kalma olasılıklarının daha yüksek olduğunu söyleyebiliriz. Bölgedeki birçok resmi kurumun ağır hasar nedeniyle boşaltılması ve valilikteki başka bir binada toplanmış olması gibi nedenlerle başvurabilecekleri mekanizmalara erişimlerinin çok zor olduğunu öğrendik. Taşradaki tüm sistemin alt üst olduğu bu süreçte kadınlar bulundukları çadırkentlerde ve kendi şartlarında güvenle sağlayabilecekleri bir görevli bulamayacak durumdaydılar.
“Bölgede şiddet mağduru kadınlara uygulanacak mekanizmalar geliştirilmeli ve eylem mekanizmaları konusunda kadınlar bir an önce bilgilendirilmelidir.”
Kolluk kuvvetleri, şiddeti önleme ve kontrol merkezi, baro, adliye, toplu taşıma vb., şiddete maruz kaldıklarında ibraz etmeleri gerekebilecek resmi kurumlara vb. İmkansızlık nedeniyle erişim sınırlı olsa da, erişimi olan binaların yerinde olmadığını ve kadınların bu binaların nerede olduğunu bilmedikleri için desteksiz kalabilecekleri bir konumda olduğunu söyleyebiliriz. Kadınların barınma ihtiyaçları söz konusu olduğunda, başka bir ülkeye sevk edilene kadar güvenliklerini sağlayacak mekanizmaların henüz gelişmediğini gördük. Bölgede şiddet gören kadınların başvurabileceği mekanizmaların geliştirilmesi ve eylem mekanizmalarından bir an önce haberdar edilmesi önemlidir.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]