Hemen hemen her çocukta bu korku vardır. Özellikle anneden ayrılma korkusunda kendini gösterir. Çocukların kendi başlarına yaşayamadıkları ve onlara bakacak birine ihtiyaç duydukları düşünülürse, bu korku normal ve çok faydalıdır. Bu korku sayesinde çocuk annesinden uzaklaşmaz ve başına kötü şeyler gelmez.
Bebekler doğduktan sonraki ilk 6-7 ay kendilerine kimin baktığını bilmezler. Ayrılma korkusu ilk altı aydan sonra başlar. Emzirme döneminde anneden ayrılma bir haftayı geçmemelidir. 3 yaşındaki çocuklarda anneden ayrılma 1-2 hafta olabilir. 4-5 yaş arası çocuklar için 1-2 ay sürebilir. Bu dönemler çocuklarda ayrılık korkusu oluşturmaz. Ancak bu sürelerden daha uzun süren ayrılıklar, ayrılık korkusuna neden olur.
Bebekler ayrılık korkusunu 28. haftadan sonra hissederler. 28. haftadan sonra annelerinden ayrılan çocuklar sürekli ağlar, yemek yemez, uyumaz. Bununla birlikte, ayrılma korkusu en çok 2-3 yaşında şiddetlidir. Bu yaştaki çocuklar ebeveynlerine, eşyalarına ve oyuncaklarına bağlıdır. Çevrelerindeki insanları ve şeyleri sahiplenirler ve onları her zaman yanlarında görmek isterler.
1-2 yaşında annesinden ayrılan çocuklar, eğer annelerinin geri döneceğini bilirlerse korkuları giderek azalır. 3 yaşındaki bir çocuk ise annesinin hangi gün geleceğini bilse korkmaz. 3-4 yaş arası çocuklar anaokuluna başladıklarında çok korkarlar. Ama anneleri sözlerini zamanında yerine getirir ve geleceklerini söyledikleri saatte gelirse çocukların korkuları azalır. Verdiği sözü tutmayan annelerin çocukları korkar. 5-6 yaş arası çocuklar okula başladıklarında ilk günlerde yoğun bir ayrılık korkusu yaşarlar. Bu korkularının arkasında annelerine olan güvensizlikleri yatmaktadır. Ayrılma korkusu okulun ilk günlerinden sonra da devam ediyorsa, çocukların ebeveynleri hakkında ciddi endişeleri vardır. Ancak anne babaların çocuklarına karşı aşırı korumacı yaklaşımları da bu korkuyu besliyor.
Ayrılma korkusu olan bir çocuğa nasıl davranılır?
Bu korkuyu ortadan kaldırmada en önemli faktör tutarlı ve dürüst olmaktır. Çocuğunuza söz verdiğiniz saatte orada olmalısınız. Çocuğunuzun yanında olmadığınızda tavrını mutlaka öğrenin, olumsuz bir durumla karşılaşırsa onu arayın.
Çocuğun bakıcıya bırakılması gereken durumlarda bakıcı, anne ve çocuk birlikte vakit geçirmelidir. Bebek bakıcıya alıştıktan sonra annenin gitmesi sorun olmayacaktır.
Çocuğunuzun hastaneye yatırılması gerekiyorsa, çocuğunuzun yanından asla ayrılmayın ve sakin olun ve onu rahatlatın. Paniğiniz çocuğa olumsuz yansıyacaktır. Okula gitmekten korkan çocuklara anlayışla davranılmalıdır. Ve çocuk, okula gitmenin anneyi mutlu edeceğini hissetmelidir. Okuldan sonra, söz verilen saatte annenin yanında olması gerekir.
katip: Betül Şahin
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]