Kökeni akraba olan dillerde öncelikle fonetik, morfoloji, sözdizimi ve kelime dağarcığı bakımından benzerlikler olmalıdır. Yapı bakımından benzerlik bu dillerin aynı kökenden geldiğini göstermez. Lingua franca’dan evrilen diller zamanla birbirinden ayrılarak farklı coğrafi bölgelerde gelişmiştir.
Hint-Avrupa dil ailesi: Bu dil ailesinin üyeleri Avrupa ve Asya’da konuşulmaktadır. İki şubeye ayrılmıştır.
1. Avrupa’da meydana gelir
* Cermen dili: Almanca – İngilizce – İskandinav dilleri
* Slav dilleri: Rusça – Lehçe – Çekçe – Bulgarca – Hırvatça – Sırpça – Slovakça
Helenistik: Yunanca
* Romen dilleri: İtalyanca – Fransızca – İspanyolca – Portekizce – Rumence
*Arnavut
* Kelt
2. Asya’da meydana gelir
* Hintçe: Farsça – Ermenice
Hamitik-Sami dil ailesi: Akadca-Aramice-Arapça-İbranice-Libyaca-Berberi dilleri bu dil ailesine dahildir.
Çin-Tibet Dil Ailesi: Adından da anlaşılacağı gibi Çince ve Tibetçeyi kapsayan dil ailesidir.
Ales Kafkas dili: Kafkasya’da konuşulan bu diller Kuzey ve Güney olmak üzere iki dile ayrılır. Güney kolu Kortyel, kuzeybatı kolu Abhaz-Çerkes ve kuzeydoğu kolu Lezgi-Çeçen’dir.
Bantu Dil Ailesi: Orta ve Güney Afrika’da konuşulan diller bu dil ailesindendir.
Ural-Altay dil ailesi: Asya’nın Pasifik kıyılarından Orta Avrupa ve Akdeniz kıyılarına kadar olan bölgede konuşulur.
Ural dilleri
* Finno-Ugric dilleri: Fince – Macarca – Ugric
* Samoyedce
Aşağıdaki diller: Türkçe – Moğolca – Mançuca – Tunguzca – Korece – Japonca
Kaynak:
Türk Dilleri Tarihi
yazar:Mustafa Büstan
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]