Boşanma Evlilik yoluyla birleşen kalplerin (çiftlerin) çeşitli sebeplerle ayrılma kararıdır. Boşanma oranlarının arttığı bu çağda boşanmayla nasıl baş edilir? Daha da önemlisi çocuklar nasıl etkilenir? Bu süreçte çocuğa nasıl davranılmalıdır?
Aile, çocuğun psikolojik, sosyal ve kişisel gelişiminde çok önemli bir faktördür. Bir çocuk doğduğu andan itibaren aile içinde ilk eğitimini alır, gözlemler yapar, modeller ve taklitler yapar. Ancak anne baba boşanmaya karar verdiğinde çocuğun dengesi etkilenebilir. Hele bu karara çocuğa ve sağlıklı bir aile ortamına zarar veren sonu gelmeyen tartışmalar eşlik ediyorsa…
Kimimiz çocuğun yanında bile tartışmaktan rahatsız olurken, kimimiz çocuğun göremeyeceği, duymayacağı yerlerde tartışırız ama çocuk anne babanın davranış ve eylemlerinden bir sorun olduğunu anlar. Çocuğun iyiliği için evliliği sürdürmeye hazır olanlar var. Bu durum çocuk için tehlikelidir. Çünkü biz: Bir çocuğun çekişmeli, nefret dolu ve sağlıksız bir aile ortamında büyümesine izin veriyoruz. Boşanma sürecindeki en önemli faktör çocuktur. Ebeveynler zaten boşanmaya karar vermişlerse, boşanmaya katlanmaya hazırlar ve zamanla bu yetişkinler için yaygın bir durum, ancak çocuklar için değil. Çocukta uyum bozukluğu, saldırganlık ve öfkeli davranışlar görülebilir. Bu nedenle bu işlem çocuğa en az zarar verecek düzeyde yapılmalıdır. Çoğu aile bu süreçte psikolojik yardım almaktadır. Ayrıca aile, çocuk için olumlu bir rol oynayabilir.
Özellikle aileler, çocuğun daha az etkilenmesi için çocuk küçükken ayrılma kararı alabilir. Bu dönem, çocuğun tüm alanlarda gelişmeye başladığı bebeklik dönemidir. Süreç doğru ve dengeli bir şekilde yürütülmezse çocuk duygusal bir boşluk yaşar. Gelişme alanları olumsuz etkilenecek. Aynı şekilde bir çocuğun gelişiminin etkilenmemesi için beklenmesi de çocuk için sağlıksız bir ortam yaratır ve zararlı hale gelir. Özellikle çocukluk döneminde çocuk, ailesinin onun yüzünden ayrıldığına inanarak kendini suçlar. Ya da anne ve babasının onu terk edeceğini ve onları bir daha asla göremeyeceğini düşünür.
Yani süreç şu şekilde ilerlemeli; Öncelikle boşanma kararı çocuğa açıklanmalıdır. Çocuğa bu kararın kendisiyle hiçbir ilgisi olmadığı ve ona olan sevgisinin aynı kalacağı anlatılmalıdır. Çocuk anne ve babasıyla istediği zaman görüşebileceğinden emin olmalı ve çocuğu teselli etmelidir. Ancak çocuğun kalacağı evin sabit bir yuva olması, yani çocuğun sabit bir düzeninin olması gerekir. Çocuğun yanında kalan kişinin ruhen ve bedenen sağlıklı olması gerekir. Çiftler birbirlerinin önünde tartışmamalı ve birbirlerini suçlamamalıdır.
Bazı aileler bu süreçte çocuğa aşırı davranmaktadır. Bu yapılmamalı, çocuğa normal davranılmalı, pahalı hediyeler alınmamalı, bu süreçte her zamanki gibi çalışması gerekiyor. Önceki kurallar veya sınırlar veya izin verilenler veya yasaklananlar aynı olmalı, yani çocuğun hayatında küçük değişiklikler yapılmalıdır. Bu, çiftin durumu kabul etmesine ve çocuğa yardım etmesine yardımcı olacaktır. Anne babası ayrı olduğu için çocuğa acınmaz. Genelde çocuklar anneye verildiği için çocuk baba modelinden uzak durur. Bu yüzden çocuğun en yakın amca ya da amca ile çözülebilecek bir baba modeline ihtiyacı vardır. Bu nedenle çocuğun amcası ile sağlıklı ilişkisi desteklenmelidir. Çocuk boşanma sürecine alışana kadar ikinci bir evlilik düşünülmemelidir. Düşünürseniz, çocuk henüz uyum süreciyle mücadele ederken, ek sorunlar ortaya çıkacaktır.
yazar:Yalnızca altn
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]