Yaşam dengesi artık psikologların ve yönetim bilim adamlarının ilgisini çekmiyor ve kuruluşlar son zamanlarda bu alana ilgi göstermeye başladı. İş ve aile arasında denge kurmada ortaya çıkan sorunların iş performansını düşürmesi, örgütten ayrılma veya iş değiştirme niyetini artırması ve çalışan motivasyonunu önemli ölçüde düşürmesi. Bu konu o kadar ciddi ki, Amerika’daki kuruluşlar bazı “iş-yaşam dengesi” günleri düzenliyor, seminerler ve eğitimler düzenleyerek çalışanlarını bilinçlendirmeye çalışıyor.
Hiç şüphesiz bireyin iş ve aile hayatında üstlendiği birçok farklı rol vardır: çalışan, yönetici, sosyal sorumluluk projelerinde gönüllü, eş, ebeveyn, akraba, çocuk, komşu ve arkadaş denilince ilk akla gelenlerdir. Bazen bir alanda rollerin yerine getirilmesi için harcanan zaman ve enerji, diğer alanlardaki rollerin yerine getirilmesini engelleyebilir. Bu nedenle iş-aile çatışması temel olarak rol çatışması olarak tanımlanmaktadır. İş için harcanan zaman, enerji ve sıkıntılar, stres aile içindeki rollerin tam olarak yerine getirilmesini engelleyebilir. Kişi iş ve aile hayatını dengelemeye çalışırken kendine zaman ayıramamaktan şikayet edebilir.
İlgili literatüre göre iş-aile çatışması üç farklı araştırma yaklaşımıyla ele alınmıştır. Birinci gruptaki çalışmalar zamana bağlıdır (Dikmen, 1995; 115-140). İşte geçirilen zaman sorununa odaklanır Evdeki rollerin yerine getirilmesi zordur veya ailede geçirilen zaman nedeniyle işteki roller tam olarak yerine getirilemez. İkincisi, gruptaki çalışmalar strese dayalıdır. İşteki stres nedeniyle aile rollerinin bozulması (örneğin, anlayışlı bir koca veya şefkatli bir baba olamama) veya tam tersi. Üçüncüsü, davranış temelli çatışmalara odaklanan çalışmaları içermektedir. Aile hayatını ve aile hayatını olumsuz etkileyen, iş hayatındaki olağan ve faydalı davranışlardır. Örneğin, öğretmenler ev öğretmenleri gibi davranmaya devam edebilir ve bu da aile üyelerinin olumsuz tepkilerine neden olabilir. Hayatta dengenin sadece iş ve aile hayatı arasındaki dengeyi sağlayabilmek değil, aynı zamanda kendinize zaman ve enerji tasarrufu yapabilmek olduğunu unutmamalıyız.
Kaynak:
Dickman AA (1995). İş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi, Ankara SBF Üniversitesi. Dergi, 50 (3-4), s. 115-140.
yazar:Willis Basara
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]