yaygın isim:
yılan kartalı
Bilimsel adı:
Okçu yılanı
aile: yay
Boyutlar: Uzunluk: 125-150cm; kanat açıklığı: 211 cm; Ağırlık: 2,3-4,3 kg
Fiziksel özellikler: çok büyük ve benzersiz gövde; uzun bacaklar; uzun, sivri kanatlar ve uzun kuyruk, siyah tüylerle yarı parçalı; Çıplak, kızıl saçlı. Tipik bir avcı gagası, bir tutam tüylü uzun ibik, büyük ölçüde gri tüyler, ancak ibik, kanatlar, kuyruğun ucu, karın ve üst bacaklar.
alışkanlıklar: Kat: Yerde ölçülü adımlarla yürüme alışkanlığı vardır; Ağaçta geceler bazen uçar, hatta kayar; Genellikle çiftler halinde seyahat eder.
Can simidi: yılın herhangi bir zamanında büyük bir yuva, bir akasya ağacının tepesinde otlarla kaplı dallardan oluşan bir platform; genellikle 2 yumurta, kuluçka süresi 42-46 gün; Bazen iyi koşullarda fpdar başına birkaç yavru.
Paylaş: Yırtıcı kuşların çoğundan daha küçük olduğundan, boğuk bir cıvıltı çıkardığı yuvasının dışında sessizdir.
besleme düzeni: Ağırlıklı olarak böcekler, özellikle çekirge ve böcekler. Yılanlar, küçük memeliler ve kuşlar gibi küçük omurgalılar da öyle.
Yetişme ortamı: Cüce çimenler ve akasya ağaçlarıyla bozkırlar ve savanlar.
Yerde dağıtım: Batı ve Orta Afrika ve Afrika Boynuzu hariç Sahra Altı Afrika.
Tip durumu: Tehdit altında değildir.
Şaşırtıcı derecede uzun bacakları, ince gövdesi ve uzun kuyruğuyla yılan kartalı günlerini çayırlarda sinsice dolaşarak ve avlarını takip ederek geçirir.
Yılan kartalı çok güçlü bir yaratıktır. İskelet özellikleri benzersizdir ve yaşam tarzına mükemmel bir şekilde uyarlanmıştır. Bu nedenle, kendi başına bir aile içinde sınıflandırılır. En yakın akrabaları muhtemelen akbabalardır.
piyade devriyesi
Yılan kartalın uzunluğu 1,2 metredir ve bacakları bu uzunluğun en az yarısı kadardır. Bacaklar çıplak ve pullu, dizine kadar, diz üstü kalın kıllıdır. Uzun bacaklarıyla değer verilen yılan kartallar yürümeyi tercih eder; nadiren uçar. Her gün bölgesinin bir bölümünde yürüyerek yiyecek arar; Bir günde 20 km’ye kadar yol alabilir. Av gördüğünde veya bir şey görmeye çalıştığında hızını artırır. Dengesini ve manevra kabiliyetini geliştirmek için kovalarken kanatlarını da kaldırabilir. Devriye gezen yılan kartalı, yer üstündeki küçük hayvanların zorlu bir düşmanıdır. Küçük bir hayvanı fark ettiğinde genellikle peşine düşer ve gagasıyla onu yakalar; Daha zorlu bir hedefle karşılaştığında, olağandışı pençelerini harekete geçirir. Bu ayaklar çok küçüktür, ancak ayak parmakları kalındır ve keskin pençeleri vardır; bu, güç ve keskinliğin korkunç bir bileşimidir. Avının direncini kırana kadar zıplayan, koşan ve tekmeleyen boa kartalı, uzun ve narin gövdesi sayesinde kafasını darbe mesafesinden uzak tutabilmektedir.
İki ana özellik
Bu tür için ideal yaşam alanı, yeşil örtüsünün bir metreyi geçmediği çayırlardır.
Her kuş, içerdiği yiyecek miktarına bağlı olarak bu habitatların değişen genişliklerinde devriye gezer. Bir çift, zengin savan çayırlarında yaklaşık 20 kilometrekarelik bir alanda dolaşabilir. Kuru otlaklarda bu alan iki katına çıkar. Bu kuşlar karasal olmalarına rağmen büyük tehlike nedeniyle yere yuva yapmazlar. Bunun yerine gür bir akasya ağacı seçer, tepesini ayağıyla düzleştirir ve üzerine talaşlardan bir platform yerleştirir. Her iki cinsiyet de yuvayı birlikte kurar. Çiftlerin yuvayı yapmakla ilk yumurtlamayı yapmak arasında altı ay bekledikleri bilinmektedir.
Paylaşılan ebeveynlik sorumlulukları
Ebeveyn kuşlar yuva yapma sürecini paylaştıklarından, yumurtaları kuluçkaya yatırma, civcivleri kuluçkadan çıkarma ve yavruları besleme sorumluluklarını da paylaşırlar. Civcivlerin beslenmesi nispeten nadirdir ve günde yalnızca üç kez gerçekleşir: sabah geç saatlerde, öğleden sonra ve öğleden sonra geç saatlerde. Yılan kartalın on kertenkele, bir fare ve küçük bir tavşan getirdiği kaydedildi. Ancak yiyecek kıt olabilir. Normal bir kuluçkada iki civciv vardır; Biri yumurtadan çıktıktan sonra 65 günden daha kısa sürede gelişip tüylenebilirken, diğeri çoğu zaman olduğu gibi çok geride kalabilir ve ölebilir. Bir ebeveyn yavrularını beslediğinde, kusmuk yiyecekle birlikte civcivin gagasına su damlayabilir; Bir yetişkinin eve dönmeden önce yaptığı son eylem su içmektir.
Kaynak:
BBC
yazar:Tuncay Bayraktar
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]