Unlu mamuller veya gıda ürünleri nemlendirilir, yoğrulur ve bazen mayalanır. Bu ürün tarih öncesi çağlardan beri önemli bir gıda olmuştur ve dünya çapında çeşitli malzemeler ve yöntemler kullanılarak çeşitli şekillerde yapılmıştır.
İlk ekmek Neolitik dönemde yaklaşık 12.000 yıl önce iri taneli tanelerin muhtemelen suyla karıştırılmasıyla yapılmış, elde edilen hamur muhtemelen sıcak taşların üzerine dizilmiş, kızgın külle kaplanmış ve fırınlanmıştır. Mısırlılar, buğday hamurunun mayalanmasına ve dolayısıyla gaz üretmesine izin vermenin hafif ve genişleyen bir somun yarattığına inanırken, aynı zamanda ekmek fırınlarını geliştirdiler.
Keşfetmek.
koyu çavdar ekmeği
En eski ekmek türü olan gözleme, özellikle Orta Doğu, Asya ve Afrika’nın çoğu bölgesinde hala yenir. Bu ekmek türünde kullanılan başlıca tahıllar mısır, arpa, darı ve karabuğdaydır. Hepsi yeterince glüten (esnek bir protein) içermez. Hindistan’da kabartılmış ekmek (buğday ve çavdar) ve darı kekleri (pul, kepekli un kekleri) yaygındır. Mısır, Latin Amerika’nın çoğunda önemli olan lavaş olarak bilinen küçük yassı kekler yapmak için kullanılır; Ve Brezilya’da manyoktan küçük kekler yapılır.
Uzakdoğu halkları geleneksel olarak pirinci tercih etseler de Batı ekmeğinin tahıl olarak tüketilmeye başlandığı 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren tüketimi de artıyordu. Japonya’daki fırıncılık endüstrisi, 2. Dünya Savaşı’ndan sonra Amerikan operasyonlarını kullanarak hızla genişledi. Almanya, Rusya ve İskandinavya’da yaygın olarak yetiştirilen siyah ekmek, ağırlıklı olarak çavdardan yapılıyor. Buğday unu eklenmiş hafif çavdar somunları Amerika Birleşik Devletleri’nde popülerdir. Kabarmış buğday ekmeği ve ince elenmiş buğday unu; genellikle beyaz un için çıkarılan iç ve dış buğday ununun çoğunu içeren işlenmemiş undan yapılan tam buğday ekmeği; Glütensiz ekmek, nişastanın çoğu undan çıkarıldığı için daha az şeker içerir; Viyana ve Fransız ekmeği uzun, dar ve çıtır çıtır bir ekmektir.
Kabarmış ekmek aslında kendiliğinden fermantasyona dayansa da, fırıncılar maya ile maya üretmeyi öğrendiler. Kararlılık, hızlı mayalanma kapasitesi ve yüksek sıcaklıklara dayanma yeteneği dahil olmak üzere tekdüze bir ürünün üretilmesine olanak tanıyan faydalı ekmek yapma özelliklerine sahip özel teklifler geliştirilmiştir. Sadece buğday ve çavdar unları, bir somun ekmek yapmak için gereken glüteni üretir ve buğday glüteni bu amaç için daha tatmin edicidir. Diğer bileşenler arasında süt veya su gibi sıvılar, hayvansal veya bitkisel kökenli margarin, tuz ve şeker bulunur.
Ticari ekmek üretimindeki iyileştirmeler, daha iyi sıcaklık kontrolü, nakliye yöntemleri, yakıtlar ve soğutmayı içerir. Modern ticari ekmek yapımı oldukça mekanize edilmiştir. Karıştırma işlemi düz hamur yöntemi veya sünger hamur yöntemi veya daha yeni sürekli karıştırma işlemidir. Yassı hamur yönteminde ise genellikle tüm malzemelerin bir anda karıştırıldığı küçük fırınlarda kullanılır. Pandispanya hamuru yönteminde, sadece birkaç malzeme karıştırılarak mayalanmaya bırakılan bir sünger oluşturulur ve daha sonra kalan malzemelerle karıştırılarak hamur oluşturulur. Mayalanan hamurdan uygun büyüklükte parçalar kopartılır, fırın tepsisine dizilir ve mayalanmaya bırakılır. Tavalar daha sonra ızgara fırından geçerek ekmeği pişirir. Sürekli karıştırma işlemi, birçok tek işlemi ortadan kaldırır.
Dünyada günün her saniyesi durmaksızın üretilen ekmeğin zararları artık çok iyi biliniyor. Bu doğrultuda aileler ev yapımı ekmeği tercih etmektedir. Kadınlar da evde kendi ekmeğini yapıyor. Beyaz ekmeğin vücudumuzun farklı bölgelerine verdiği zararları günümüz doktorları anlattı. Bu konuda sağlıklı ve doğal ekmek tüketme eğilimi artıyor.
yazar: Osman Okkar
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]